gedichten cobie verheij

Blog

  • De vogel fluit een vredeslied

    De vogel fluit een vredeslied,
    de vlag waait in de wind.
    half stok voor wie het leven liet
    en ons met hen verbindt.

    De vlaggen kleuren rood wit blauw,
    de vogel zingt op toon:
    “denk aan de helden en hun trouw,
    zij brachten ons sjaloom”.

  • Wie vast, eet minder

    Wie vast, eet minder.
    Verdieping en bezinning
    stilt honger en dorst

  • Goddelijke glans

    De Heer is opgestaan in ‘t Licht
    het duister had geen kans,
    een nieuwe schepping is in zicht
    met goddelijke glans.

  • Genadegift

    In ‘t hemels licht bloeit alle dagen,
    een nieuwe aarde, ongekend,
    het kruis is niet voor niets gedragen.
    genadegift voor wie hem kent.

  • Het kruis breekt alle deuren open

    Het kruis breekt alle deuren open
    de nieuwe aarde komt in zicht
    wie er gelooft kan binnen lopen
    om te wonen in het Licht.

     

  • Zaad gezaaid in zwarte aarde

    In diep verdriet zijn er slechts tranen
    het wassend water van de ziel,
    zaad gezaaid in zwarte aarde,
    ontwaakte toen er licht op viel.

     

  • In het leven, lijden, sterven

    In het leven, lijden, sterven,
    snijdt de pijn door alles heen,
    dorst de ziel naar levend water
    “Vader laat mij niet alleen”.

    In Zijn lijden, sterven, opstaan,
    vindt de mens nieuw evenwicht;
    onze zonden zijn vergeven,
    wie gelooft, leeft in het Licht

  • Hoera, je bent nu jarig

    Hoera, je bent nu jarig,
    weer ging een jaar voorbij,
    er waren moeilijke dagen
    maar ook veel mooie dagen bij.

    God is altijd dicht bij jou
    Hij ziet jouw lieve lach,
    maar ook als jij moet huilen,
    Is Hij het die jou zag.

    Je bent mijn lieve moeder,
    zo sterk en zo trouw,
    Ik wil jou heel graag zeggen
    dat ik heel veel van je hou. ❤️?

    Voor dagen die nog komen
    bid ik zacht tot de Heer:
    “Wil dicht bij moeder blijven,
    vol liefde, telkens weer.”

    (moeder kan in vader gewijzigd worden)

  • Ogen tasten in het duister

    Ogen tasten in het duister
    ogen zoeken naar het licht
    slechts een glimp, in al zijn luister
    breekt het donker en schenkt zicht…
    op het Licht in duistere tijden
    langs de weg, door ‘t donker heen
    in het leven èn het lijden
    gloort er zicht voor iedereen!

  • Gekraste lijnen

    Gekraste lijnen op papier,
    vormen zich tergend traag
    tot mens, illusie of een dier,
    of ‘t kunst is, blijft de vraag.

  • Cadans

    Mijn pen raakt papier,
    tekent akkoorden
    in cadans op de woorden,
    laat zien wie ik ben
    mijn vriend is mijn pen.

     

  • Blauw is de hemel, wit het land

    Blauw is de hemel, wit het land,
    geen vuiltje aan de lucht….
    de zon straalt als een diamant,
    zuivere sneeuw, ik zucht…
    van weemoed en verlangen,
    van hoop, toekomstgericht….
    dat mensen onbevangen,
    zich hechten aan het  Licht….
     

  • Tere snaren

    Jij raakt mijn tere snaren aan
    Jij bent mijn stille stem
    Die aanstoot tegen mijn bestaan,
    mij kent zoals ik ben.

    Jij vormt een nieuwe taal in mij
    weerklank in poëzie
    Jij bent me wonderlijk nabij
    in deze pandemie.

  • Blad gevouwen, in-gebed

    De bomen kleuren bijna blauw
    in weerschijn van de luchten,
    het water hult zich in een dauw
    van rimpelloze zuchten.

    Het blad gevouwen, in-gebed
    een wind die door ons waait,
    vraagt om een wereld, onbesmet,
    liefde wordt in hoop gezaaid.

  • De vrucht die Hij creëert

    Vandaag heb ik een peer ontmoet,
    vers van de boom geplukt,
    hij was zo sappig, smaakte zoet,
    ik was van hem verrukt.

    De vrucht als kunstwerk op mijn bord,
    wie heeft dit geboetseerd?
    Gave die mij geschonken wordt,
    de vrucht die Hij creëert.

     

  • Houd hoop en moed!

    De uren traag, de tijd verglijdt,
    de toekomst ligt verborgen
    en moedig wordt de hoop verspreid,
    op dagen zonder zorgen.

  • Een engel op je pad

    Een engel is zo vaak nabij,
    soms bonst hij op je raam,
    maar je lijkt doof en hoort hem niet,
    hij roept je bij je naam.

    Dan sla je plots je ogen op,
    maar kijkt dwars door hem heen,
    hij spreidt zijn vleugels naar je uit,
    benadert je sereen.

    Hij geeft zijn warmte aan je af,
    zijn licht is om je heen,
    hij laadt je op, verdrijft de kou,
    je bent echt nooit alleen.

    Sta open voor een bries, een vlaag
    die neerdaalt in je hart,
    want zie, God stuurt ook nog vandaag
    een engel op je pad.

  • Kerstavond

    De zeven kaarsen op een rij
    -heilig is hun getal-
    verlicht de waarheid èn de schijn
    het donker komt ten val.

    Ontsteek de kaars bij schemering
    de avond zal ontwaken
    als in een windvlaag, tinteling
    zal licht het donker raken.

    (N.a.v. het branden van de menora (Hebreeuws: מְנוֹרָה) op Kerstavond)

  • Hoop en licht na pandemie

    De pandemie zo onverwacht;
    de wereld in misère.
    Het is zo anders dan gedacht;
    een virus als barrière.

    Laat hoop in ‘t hart blijven bestaan,
    met moed èn het vertrouwen,
    weer nieuwe wegen in te slaan
    om toekomst op te bouwen.

    In vrede èn gerechtigheid,
    voor mens, dier en natuur,
    gelijkheid en barmhartigheid,
    voor iedere cultuur.

    De sterren blijven schijnen,
    als weerschijn van Zijn Licht,
    het duister zal verdwijnen,
    Gods zoon geeft ons weer zicht.

     

  • Een ster aan de hemel

    Geen mantel, maar lompen,
    geen huis en geen haard,
    gevlucht voor het leven,
    hij voelt zich niets waard.

    Een ster aan de hemel,
    schijnt op zijn gezicht,
    en lijkt ons te zeggen,
    vervul toch je plicht.

    Geef wat je kunt missen,
    reik hem toch jouw hand,
    zodat hij kan wonen
    in jouw eigen land.

    Wie deelt, wordt niet minder,
    als mens word je meer,
    want het pad met je naaste,
    is het pad van de Heer.

    Een ster aan de hemel,
    schijnt op het gezicht
    van jou en je naaste,
    omgeven door Licht.