gedichten cobie verheij

Blog

  • Lente – opstanding

    Lente – opstanding
    van nieuw groen
    dat zich strekt naar het licht.
    Niet in drie dagen…

    Dat kon alleen
    het Licht der wereld.

  • Corona virus

    Zoveel geld voor gedupeerden
    en de zieken in ons land,
    zoveel zorg en zoveel handen
    van de kanjers uit Nederland.

    Dat is mooi, dat is fantastisch,
    toch is er nog veel meer leed
    van ontheemden, vluchtelingen,
    ‘k hoop dat men die niet vergeet!

    Sluit je ogen, vouw je handen,
    bid voor mensen om je heen,
    dat de aarde mag verand’ren
    in een huis voor iedereen.

     

  • Stille zaterdag – 2

    Zelfs de bomen rusten uit
    met hun kale witte takken.
    windstil, heilig, geen geluid,
    adem kan de wind niet pakken.

    Nog één nacht, één ademzucht,
    leven zal de doodssteen raken,
    net zoals de passievrucht,
    bloeiend, zó zal Hij ontwaken.

     

  • Witte donderdag

    Op deze dag verbleekt de kleur
    en trekt zich terug tot wit
    een heil’ge dag, een laatste keer
    dat Hij bij hen aan tafel zit.

    Hij breekt het brood en schenkt de wijn
    straks zal hij bij Zijn Vader zijn,
    Zijn lichaam is jouw brood en wijn,
    neem het en Hij zal bij je zijn

     

  • Doornenkroon

    Verraad dat prikt, verraad dat steekt,
    zoals Zijn doornenkroon,
    gedragen onder smaad en hoon,
    hing Hij aan ‘t kruis, Gods zoon.

    Hij leed en stierf èn Hij stond op,
    Hij overwon de dood,
    voor iedereen die dit gelooft,
    is er nieuw Levensbrood

     

  • Vis en brood

    Vis en brood is om te delen,
    ook al was er niet genoeg,
    uit geloof kun je verdelen,
    wat je naaste aan je vroeg.

  • De haan kraait

    Op je vrienden kun je bouwen,
    is hun woord ook te vertrouwen?
    Het is de haan die er naar kraait,
    als de waarheid wordt verdraaid.

  • Snoei de doornen

    Geurende rozen in je haar,
    monter en fris, zie jij geen gevaar,
    je pad zal over rozen gaan,
    probeer de doornen te weerstaan.

    Geef kleur en fleur aan je leven,
    blijf de rozen steeds water geven,
    snoei de doornen, hou ze kort,
    zodat je leven bloeiend wordt.

     

  • Het donker waarin niets meer schijnt

    het donker waarin niets meer schijnt,
    geen enkel licht komt binnen,
    waar radeloosheid niet verdwijnt,
    de ploeg de grond niet kan ontginnen,
     
    maar ‘t zaad dat in de aarde rust,
    ontkiemt al na de tweede nacht,
    nieuw leven door het Licht gekust,
    ontwaakt…. het is volbracht.

  • Vrede, liefde, eindeloos

    Vrede, liefde, eindeloos,
    zal eens bloeien als een roos,
    in het hart van de woestijn,
    zal de dorheid niet meer zijn. 
     
    Als die dag is aangebroken
    en de bloemen zijn ontloken,
    kleuren die het wonder tonen,
    om in  liefde hier te  wonen. 

  • Onderdompeling

    onder gedompeld

    in het water uit de bron

    op adem komen

    om zo gezond als een vis

    weer herboren op te staan

     

  • De oogst is vrede

     
    zaai vriendelijkheid 
    kweek zachtaardige woorden
    de oogst is vrede

  • Ik luister, ik fluister

    k luister,
    ik fluister,
    in jou huist de zee.
     
    ik fluister,
    ik luister
    en leef met je mee.
     
    ik noem je,
    ik roem je,
    je bent die je bent.
     
    ik roem je,
    ik noem je,
    jouw naam wordt gekend

  • Sneeuwklokje ontwaakt

    ontluisterend
    kijkt zij naar de 
    grond
     
    geworteld 
    wilde zij in de sneeuw 
    staan
     
    standvastig
    komt zij ieder jaar
    terug
     
    verwonderd
    zal ze eens ontwaken
    in het sneeuwwitte
    licht
     

  • Sneeuwklokje luidt

    Wit ontspruit,
    het klokje luidt,
    in lichte tonen
    zal stilte wonen,
    in het groen
    van hoop en leven
    wordt de lente
    opnieuw gegeven.
     

  • Opnieuw

    De wereld zal verdwijnen,
    ook dood, verdriet en pijn,
    opnieuw zal ‘t licht gaan schijnen
    en er zal vrede zijn.

     

  • Een sprankje hoop

    eigentijds en scherp
    met twee voeten op de grond
    en een sprankje hoop
    op heelheid van de schepping
    en vrede voor ieder mens

  • SETTELA (Auschwitz 75 jaar bevrijding)

    Settela, een meisje in een trein
    haar naam vat alle namen samen
    op weg naar Auschwitz, dood en pijn
    herdenk in haar de ongekende namen

    De tijd tikt door, de tijd verglijdt
    niet alle wonden helen
    Auschwitz werd van ‘t juk bevrijd
    herdenk en vier, de vrijheid mag je delen.


    wikipedia: Anna Maria (Settela) Steinbach (Buchten, 23 december 1934 – Auschwitz, 31 juli 1944) was een Nederlands meisje dat in Auschwitz werd vergast. Ze was lange tijd een icoon voor de Nederlandse Jodenvervolging, tot in 1994 werd ontdekt dat ze niet Joods was, zoals werd aangenomen, maar tot de Sinti-familie van de Roma (ook wel zigeuners genoemd) behoorde.

  • Vrouw

    Zij is puur,
    eerlijk en bescheiden.
    Haar ziel leeft in het nu,
    haar ogen blikken vooruit,
    verwachtingsvol naar wat komt.

    Haar schoonheid
    zit niet in uiterlijkheden,
    maar ligt verborgen in haar hart.
    Zij heeft een zacht en stil gemoed,
    is als een sieraad,
    onvergankelijk en kostbaar
    in zijn ogen.

    (Tweede strofe n.a.v. 1 Petrus 3:3-4)

  • De oogst is vrede

    zaai vriendelijkheid
    kweek zachtaardige woorden
    de oogst is vrede