Een zwarte dag vol zwaar geschut
treft Oekraïne waar ‘t maar kan.
De waanzin is in ‘t hoofd geschoten
van Ruslands Poetin, de tiran.
Een zwarte dag vol zwaar geschut
treft Oekraïne waar ‘t maar kan.
De waanzin is in ‘t hoofd geschoten
van Ruslands Poetin, de tiran.
De dag is weer vervlogen
De tijd tikt altijd door
loopt op een eigen tempo
Wie achter loopt gaat voor
De eersten zijn de laatsten
De laatsten staan vooraan
wie goed is voor zijn naasten
trekt achter Jezus aan.

Poesje Poesie heeft verdriet
want hij ving zoals je ziet
‘n schattig muisje, o zo klein
dat vond ‘t muisje echt niet fijn.
Muisje huilde, keek zo bang
tranen vielen op zijn wang
Poesie die zijn tranen zag
raakte helemaal van slag.
Poesie huilde heel hard mee
zei “nu heb ik geen diner,
want ik laat het muisje gaan
heb ik dat niet goed gedaan?”
“Dag jij lieve babymuis
ren maar snel weer naar je huis
en je vindt het vast hilarisch…
voortaan eet ik vegetarisch.”
Een briesje wind, bewolkte lucht,
een licht breekt door de mist,
dauwdruppels vallen met een zucht
als tranen die een engel wist.
De wolken die voorbij gaan
gaan voor de tijden uit
gespiegeld in het water
zijn zij getooid als bruid.
De bruidegom verwachtend
gaan zij geduldig voort
herscheppende hun vormen
de nieuwe hemel gloort.
De wolken die voorbij gaan
gaan voor de tijden uit
gespiegeld in het water
zijn zij getooid als bruid.
De bruidegom verwachtend
gaan zij geduldig voort
herscheppende hun vormen
de nieuwe hemel gloort.
Een ademstoot, de levenswind,
oorsprong van elk leven,
geboorte van het Vredeskind,
in liefde ons gegeven
Alleen verwondering
kan dit kind een naam geven:
Jezus

wie heel vaak in de spiegel kijkt
of met haar selfies prijkt,
is niet diegene die ze lijkt,
zij is slechts ijdelheid.
spiegel jezelf aan wie je bent,
toon wat je werk’lijk voelt,
je bent als mens geliefd, gekend,
zoals het is bedoeld.
Het licht dat ‘t duister overwint,
blijft schijnen dag na dag,
schenkt hoop die nieuwe toekomst vindt
zodat je stralen mag.
De dag gaat dicht, kleuren vervagen,
wij leven in gebroken tijd,
waar moed de hoop zou kunnen dragen,
is kwetsbaar zijn, de werkelijkheid.
In kwetsbaarheid is ‘t kind geboren,
als vingerwijzing in de tijd,
de Morgenster toont metaforen,
de liefde zweeft op vleugels wijd.
Verwonderd en met andere ogen,
zie ik het Licht dat net ontwaakt,
het donker heeft voor t Licht gebogen,
Licht dat met hoop de mensen raakt.

Verleden zit dicht op de huid,
praat uit wat moeilijk was.
Kijk niet meer om, maar kijk vooruit,
volg de koers van jouw kompas.
Mijn vogellief, zoals je weet:
de zomer is voorbij,
je krijgt een dikker verenkleed,
tot ziens maar weer in mei.

Pietje Muis, je moet niet zeuren,
morgen ga je fijn naar school
je krijgt nu een lekker ijsje
hou dus op met apekool.
Kijk naar alle leuke dingen
knutselen is creatief
sport en spel, maar ook iets leren
maakt je blij en heel actief.
Op de school zijn al je vriendjes
en je knuffel, die mag mee
plaag geen enkel klasgenootje
dan wordt schoolgaan echt oké