gedichten cobie verheij

Blog

  • Traag vloeiend

    Traag vloeiend,
    als honing zo zoet
    vervaagt het middaglicht
    naar de avond
    als een bloeiend geheim
    om in een eigen ritme
    te komen en te gaan
    en kostbaar te worden.

    Tijd is afscheid nemen
    en verder gaan.

  • Hoe kan ik nu nog vrijheid vieren

    43D7C108 5B23 4187 9CF5 8DACB97C188E

    Hoe kan ik nu nog vrijheid vieren
    waar oorlogsleed en zwaar geweld
    woeden over een ontdane aarde
    waar ‘n mensenleven niet meer telt.

    Hoe kan ik nu nog vrede pleiten
    de eerlijkheid ligt naast de stoel
    het recht wordt in de haard gesmeten
    door machthebbers, zonder gevoel.

    Tóch zal ik onze vrijheid vieren
    beken ik kleur in rood wit blauw
    dat hoop en liefde blijft floreren
    in ‘t Hollands land dat ik vertrouw.

    En twee minuten wil ik stil zijn,
    herdenken wie in oorlogstijd
    hun leven gaven voor de vrede
    postuum geef ik hen dankbaarheid.

    Want ondanks alles blijf ‘k geloven
    dat goedheid van het kwade wint
    biddend dat snel de dag mag komen
    dat heel de mensheid vrede vindt.

    4 en 5 mei 2023
    In mijn illustratie heb ik vlaggen en/of symbolen staan van landen die nu in oorlog zijn. Helaas zijn er wereldwijd nog veel meer oorlogen. Daarachter de Nederlandse vlag als teken van mededogen voor alle oorlogslanden.

  • Jubileum huwelijk

    Pluk de dag, dat is het motto
    van dit bruidspaar, al …… jaar. 
    Positief, elkaar steeds steunend,
    staan zij ook voor anderen klaar. 

    Het geluk kwam in hun leven
    en hun huis stond als een rots. 
    Voor de kinderen -hun gegeven-
    zijn ze dankbaar en vol trots!

    Als twee bomen, diep geworteld, 
    takken in elkaar gegroeid,
    gaf de oogst hun goede vruchten,
    door hun liefde die nog bloeit. 

    Soms ging het niet over rozen,
    doornen lagen op hun pad. 
    Niemand heeft daar voor gekozen,
    ieder stel heeft wel eens wat. 

    Over bergen en door dalen, 
    door de storm en donk’re nacht,
    ging de zon toch steeds weer stralen,
    brak het Licht door met Zijn kracht. 

    Zij trotseerden vuur en water,
    hielden elkaar stevig vast,
    de tijd ebt weg, ‘t wordt steeds later
    vloed van liefde die verrast. 

    Alles wat zij samen droegen,
    vreugde, ziekte en verdriet,
    met de handen aan de ploegen,
    was Hij nabij, verliet hen niet. 

    Maak geen zorgen meer voor morgen,
    Zijn Oog ziet je, élk moment.
    Wat voor wijzen bleef verborgen,
    werd aan kinderen bekend. 

    Uren, dagen, maanden, jaren,
    vlogen ijlings door de tijd.
    God kon hen voor elkaar bewaren
    tot hun grote dankbaarheid. 

    Hem te prijzen en te loven
    voor Zijn goedheid keer op keer,
    met de blik gericht naar boven,
    geven zij Hem dank en eer. 

    Wat de toekomst brengen moge,
    ligt reeds veilig in Zijn hand,
    vol vertrouwen gaan zij verder
    op de weg naar ‘t Vaderland.

  • Emmaüsgangers

    1758A5D7 9754 40BF A097 7E284ACBB246
    Wandelend de woorden drinken
    van die ander, zó diepgaand,
    zinnen die zo hemels klinken,
    wie is Hij die met ons gaat?

    Pratend over dood en leven
    in zijn stralend witte kleed,
    als een vriend aan ons gegeven
    het is Jezus, ja hij leeft!

  • Pluk de dag

    “Pluk de dag” was (naam)  motto,
    levenslustig, vol van vlijt,
    met zijn vleugels uitgeslagen,
    vloog hij door zijn levenstijd,

    Door de bergen en door dalen,
    soms door storm of duisternis,
    zag hij altijd zonnestralen,
    omdat leven kostbaar is.

    Zijn familie en bekenden
    konden vaak van hem op aan,
    ook voor ….. en …..
    heeft hij altijd veel gedaan.

    Na zijn veel bewogen leven,
    waarvan ‘t einde nader kwam,
    keek hij terug op heel zijn leven,
    toonde zich een dankbaar man.

    Nu, ontdaan van alle franje,
    is zijn ziel op weg gegaan
    en door engelen omgeven,
    komt hij bij zijn Vader aan.

    Heer u kent al zijn gedachten,
    U gaf hem zijn eigen naam.
    In de moederschoot geweven
    wist U al van zijn bestaan.

    Dankuwel voor (naam) leven,
    Uw genade die vergeeft,
    zelfs de dood is overwonnen,
    wie gelooft, die eeuwig leeft.

    De bazuinen zullen klinken
    en de hemel komt in zicht,
    alles nieuw, wat een genade;
    Stad van Goud en louter Licht.

  • Smeulend as

    Oorlog en vuur, de aarde aan ‘t beven,
    hoopvolle mensen geven niet op.
    Uit smeulend as ontstaat er nieuw leven ,
    het is al begonnen, zie je die knop?

     

    (Voor Aswoensdag- met ‘knop wordt een bloemenknop bedoeld).

  • Waar de kerk steeds leger raakt

    In dit leven vol van zorgen,
    waar de kerk steeds leger raakt,
    groeit een groot en stil verlangen,
    dat de hoop in ons ontwaakt.

    Hoopvol naar de toekomst kijken,
    naar wat komt… Zijn Koninkrijk.
    Hoop op vrede, eeuwig leven,
    eens is iedereen gelijk.

    Zoveel mensen, zoveel zinnen,
    samen willen we vooruit.
    ‘n luisterend oor en acceptatie
    is een klip en klaar geluid.

    Ben je anders dan een ander,
    zing maar op je eigen wijs,
    ieder mens die is van waarde;
    mèt elkaar gaan wij op reis,

    naar de hoogte, diepte, dalen,
    naar geluk, verdriet en pijn,
    om te vieren en te troosten,
    om er voor elkaar te zijn.

    Afkomst, psyche of geaardheid
    zijn de Schepper welbekend,
    mensen zijn door Hem geschapen,
    jij bent goed zoals je bent.

    Ben je oud of jong, ontheemde,
    ben je arm, heb je geen cent,
    ben je bang of ben je eenzaam,
    weet dan dat je welkom bent.

    Jezus zegt: “Help toch je naasten,
    wees oprecht met hen begaan
    alles wat je voor een ander doet,
    heb je ook aan mij gedaan”.

    Zijn boeket dat zijn wij samen
    Helpend, hoopvol, rijk van kleur,
    in de kerk, maar ook daar buiten
    gaan we samen door één deur.

    Vinden we veel nieuwe wegen,
    zoeken we naar ‘t Eeuwig Licht.
    In dát licht vragen we om zegen;
    dan krijgt de kerk een nieuw gezicht!

  • Alles wordt nieuw

    Balsemientjes springen
    engelen zingen
    sneeuwklokjes buigen
    de aarde zal juichen
    alles wordt nieuw.

     

  • Lazarus

    Lazarus was overleden,
    dagenlang lag hij in ‘t graf,
    Jezus huilde, heeft gebeden
    tot Zijn Vader adem gaf
    aan de dood, de levenloze,
    Lazarus – getuigenis;
    wie gelooft zal eeuwig leven,
    ook als hij gestorven is.

  • Ik ben bang, want er is oorlog

    Elke dag is ‘t weer een wonder,
    dat ik leef en er mag zijn,
    in mijn land zo vol van vrede
    is het leven goed en fijn.

    Toch ben ‘k bang want er is oorlog,
    niet zo ver bij ons vandaan,
    de soldaten met hun wapens,
    vallen Oekraïne aan.

    Ik zie al die nare beelden
    op mijn iPad of tv,
    Kind’ren van mijn eigen leeftijd,
    maken échte oorlog mee.

    De soldaten met hun wapens,
    schieten wat ze zien kapot,
    mensen rennen naar de kelders,
    biddend zeg ik, help hen God.

    Kinderen vluchten met hun mama
    en hun knuffeldier en tas.
    Papa blijft om terug te vechten
    niets is meer zoals het was.

    Waarmee kan ik jullie helpen?
    ‘k geef mijn spaargeld, ‘t is niet veel
    maar ik wil je welkom heten
    in ons dorp dat ‘k met je deel.

    Ik zal kaarsjes voor je branden,
    Licht dat straalt voorbij de nacht
    Eens dan komt de nieuwe aarde
    dat geeft nu veel hoop en kracht.

    Met mijn handen stil gevouwen
    leg ik al mijn angsten neer,
    nu wil ik alleen nog vragen,
    ontferm U en geef vrede Heer!

    Dit gedicht is door een kind voorgelezen in een kinder-gebedsdienst vanwege de oorlog in Oekraïne.

  • Schotse hooglander

    robuuste grazer
    herkauwt de grassen – veganist
    vredelievend dier

     

  • Deel uit

    Deel uit zoveel als je maar kan
    daar komt geluk en zegen van,
    ook brood en vis was er niet veel
    toch kreeg een ieder ruim zijn deel.

    Blijf geven aan de vreemdeling,
    een land in nood, een vluchteling,
    Deel uit zoveel als je maar kan,
    daar word je nooit veel minder van.

  • Maria kon het niet bevatten

    Maria kon het niet bevatten;
    haar Jezus, dood, een sterveling,
    maar wat zij nog niet in kon schatten:
    Zijn dood gaf leven – opstanding!

  • Zijn bloed kroop in de nerven

    Zijn bloed kroop in de nerven
    van t kruishout, dor en dood,
    Zijn tranen, pijn en sterven,
    werden genadebrood.

    Zijn lichaam werd doorstoken,
    voor dorst kreeg Hij azijn,
    Zijn botten ongebroken,
    Zijn bloed werd levenswijn.

  • Opstaan

    Ieder jaar is ‘t weer een wonder,
    narcis, krokus in de knop,
    tulpen lijken ons te zeggen,
    wij staan in de lente op!

    Eeuwig lente in ons leven,
    alles nieuw, zonder getob,
    Levend Leven ons gegeven,
    in dàt Licht staan wij ook op.

  • Kleur en fleur

    Geef kleur en fleur aan ‘t leven,
    blijf de rozen water geven,
    snoei de doornen, hou ze kort,
    zodat het leven bloeiend wordt

  • Ontsteek het licht voor Oekraine

     
    Ontsteek het licht dat hoopvol schijnt,
    en vol van passie uit zal stralen,
    bid dat de oorlog snel verdwijnt,
    opdat de vrede neer mag dalen

  • Voor Oekraïne

    Stil 
    wil ik zijn
    en mijn licht ontsteken
    voor Oekraïne. 
     
    Stil
    word ik 
    van de beelden
    die ik het liefst 
    wegzap. 
    Onschuldigen
    getroffen door
    een kwade macht. 
     
    Stil
    is mijn roep
    op papier,
    van natte inkt
    die niet drogen wil. 
    Zwarte tranen
    voor wie leeft in angst. 
     
     
    Stil
    vouw ik mijn handen;
    “Mijn God, mijn God,
    wil Oekraïne niet verlaten!”

  • Hemelse kracht

    Het rood in de avond,
    het zwart in de nacht,
    tonen een geheim
    van een hemelse kracht

  • Draag je Licht

    Draag je Licht op al je wegen,
    straal het uit voor iedereen,
    wees voor anderen een zegen,
    dan blijft liefde om je heen.