Categorie: Pasen

Denk aan mij en zegen and’ren,
voel je vrij om dat te doen,
niet in vastomlijnde regels,
maar in liefde en fatsoen.

Schenk mijn bloed als wijn uit kruiken,
breek mijn brood en deel het uit,
laat mijn Liefd’ in jou ontluiken,
leef je leven als mijn bruid.

Veertig lange dagen
alleen in de woestijn,
Welk mens kan dat verdragen,
dat moet Gods zoon wel zijn!

stekelige plant
christusdoorn zo rood als bloed
de kroondrager leeft!

Mensen die zoeken
naar de weg en het leven,
vinden de waarheid
in Zijn Zoon, ons gegeven.

Joh. 14:6 Ik ben de weg de waarheid en het leven

Drinkend van het levend water,
etend van genadebrood,
dankbaar stilstaan bij het weten,
dat Hij opstond uit de dood.

Één leugentje komt uit de mond,
vermeerdert. zich tot drie
verschrikt kijkt Petrus in het rond
de haan die kraait zijn melodie.

De judaskus was niet gemeend,
een valselijk verraad,
zilveren penning, habbekrats,
in ruil voor ‘t doodsgewaad.

Brood en vis om uit te delen,
maar er is echt niet genoeg,
want ze waren met zovelen,
zodat Hij de zegen vroeg.

Wat je zegent kun je delen,
bid voor brood en ook voor vis,
deel het wonder van de spijze,
dank dat er voldoende is.

Liefde zaait de sterkste vruchten,
ankert wortels in de grond,
bloeit en sterft, maar krijgt nieuw leven
door de Zoon die God ons zond.

Hoe wonderbaarlijk en hoe schoon
heeft U natuur geschapen,
de ademhaling van de dag
waarin de nacht kan slapen,
de bloemen, vlinders, vol van kleur,
dieren getooid in pracht;
Uw Zoon die naar de aarde kwam
en zei: “het is volbracht”.

Zie de vogelen des hemels
en de dieren in het veld.
Zie de vissen in het water,
zelfs de sterren zijn geteld

Zie de bloemen als een wonder,
mooie luchten, hemelhoog.
Zie het teken van belofte
in de trouwe regenboog.

Hij, Die deze wereld maakte
en zijn Zoon gaf aan de dood,
overwon de dood met leven,
werd voor ons het levend brood

De knoppen die ontluiken,
de dag toont Zijn gezicht,
Hij laat natuur ontwaken
en schenkt jou eeuwig Licht

Teer is zijn steel,
broos zijn de dagen,
verwachtingsvol
kan hij zijn sporen dragen.

Hij buigt zijn hoofd
voor mij, de sterveling,
hij weet; er is geen einde…
alleen een nieuw begin.

De vrouw die in de menigte
zo vol van hoop naar voren schoof,
raakte heel snel Zijn mantel aan,
ze werd genezen door geloof.

Raak Jezus aan en Hij raakt jou
met liefde, trouw of zegen,
genezing schenkt Hij niet altijd;
Hij heeft veel meer te geven.

Hij gaf zichzelf, wie Hem gelooft
ontvangt het eeuwig leven. 

Matt 9:22 Jezus draaide zich om en bij het zien van de vrouw zei hij:
“Wees gerust, uw geloof heeft u gered”. En vanaf dat moment was de vrouw genezen.

Vandaag kwam er een engel
tevoorschijn uit een lied,
zijn licht viel bij me binnen,
beroerde mijn verdriet,
vertroostte zonder woorden,
ik zag een vergezicht,
van mensen die nu wonen
in de stad van louter licht.

geschreven n.a.v. Eeuwigheidszondag (zondag der voleinding) 2018

Jouw naam klinkt door de ruimte,
springt op in mijn gemoed,
jij zit in heel mijn wezen,
tot ik jou weer ontmoet.

In leven en in sterven,
blijf jij mij zo nabij,
het Licht voor jou te branden,
vertroost en maakt me blij.

Nog één keer te gedenken,
jouw naam, je beeltenis
en bijna zeker weten
dat sterven …. leven is.

Jouw naam klinkt op het ritme
van vleugels vederlicht,
door engelen gedragen,
kwam jij in ‘t eeuwig Licht.

Zondag der voleinding -laatste zondag van het kerkelijk jaar waarop in veel kerken de overledenen van dat jaar herdacht en genoemd worden. 

Nu mag ik de kaars ontsteken
aan het Licht dat nooit meer dooft,
alles zal voorgoed verbleken
bij de hemel, ons beloofd.

(kaars aansteken)

Nu de kaars is aangestoken
brandend in de donkere nacht,
Licht dat duister heeft gebroken,
schijnt tot alles is volbracht.