Categorie: Pasen

Handen heb je  om te delen
van je spijzen, brood en vis.
Als je deelt, zul je ontvangen,
alles wat er nodig is.

Deel geen oogst met wrange vruchten,
maar deel vruchten van de geest. 
zaai geloof en hoop èn liefde, 
maar van ’t laatste ‘t allermeest. 

De winter mag gaan slapen,
als ‘t voorjaar weer begint,
de takken breken open,
een nieuwe loot ontspringt. 

Wat was dat zal eerst sterven,
een krachtig zaad staat op,
krijgt wortels na drie dagen,
nieuw leven in de knop. 

De tijd is aangebroken,
van stilte… vastentijd,
Zijn licht wordt nu ontstoken,
brandt tot in eeuwigheid. 

De dag breekt open, licht van hier boven.
Hemel op aarde, schepping die juicht.
Licht van ons leven, laat ons geloven.
Leven dat opstaat, dood die nu buigt.

Jezus zijn leven, is ons gegeven.
Hij was gebroken, tot aan de dood.
De nacht verdreven, zonden vergeven.
Zijn sterven schenkt ons, Zijn levensbrood.

Dood overwonnen, het is begonnen.
Een nieuwe morgen, die ons verlicht.
Hemel op aarde, Licht van ons leven.
Stralende liefde, op het gezicht.

Dank voor het leven, Licht dat ons aanraakt.
Dank voor Uw liefde, groot en volmaakt.
Dank voor de hemel, dank voor de aarde.
Dank dat ik zijn kan, wie ik maar ben.

(Op de melodie van “Morning has broken”,
een Keltische Volksmelodie – Bunessan)

Wie bidt voor liefde, vrede,
geloof en hoop verspreidt,
wie liefdevol wil spreken,
helpt mee aan ‘t vredesrijk.

Wie zoekt naar levend water,
ontspringend uit de bron,
ontvangt Zijn levensadem,
Zijn dood die ‘t leven won.

Wandelend de woorden drinken
van die ander, zó diepgaand,
zinnen die zo hemels klinken,
wie is Hij die met ons gaat?

Pratend over dood en leven
in zijn stralend witte kleed,
als een vriend aan ons gegeven
het is Jezus, ja hij leeft!

Oorlog en vuur, de aarde aan ‘t beven,
hoopvolle mensen geven niet op.
Uit smeulend as ontstaat er nieuw leven ,
het is al begonnen, zie je die knop?

(Voor Aswoensdag- met ‘knop wordt een bloemenknop bedoeld).

Lazarus was overleden,
dagenlang lag hij in ‘t graf,
Jezus huilde, heeft gebeden
tot Zijn Vader adem gaf
aan de dood, de levenloze,
Lazarus – getuigenis;
wie gelooft zal eeuwig leven,
ook als hij gestorven is.

Deel uit zoveel als je maar kan
daar komt geluk en zegen van,
ook brood en vis was er niet veel
toch kreeg een ieder ruim zijn deel.

Blijf geven aan de vreemdeling,
een land in nood, een vluchteling,
Deel uit zoveel als je maar kan,
daar word je nooit veel minder van.

Maria kon het niet bevatten;
haar Jezus, dood, een sterveling,
maar wat zij nog niet in kon schatten:
Zijn dood gaf leven – opstanding!

Zijn bloed kroop in de nerven
van t kruishout, dor en dood,
Zijn tranen, pijn en sterven,
werden genadebrood.

Zijn lichaam werd doorstoken,
voor dorst kreeg Hij azijn,
Zijn botten ongebroken,
Zijn bloed werd levenswijn.

Ieder jaar is ‘t weer een wonder,
narcis, krokus in de knop,
tulpen lijken ons te zeggen,
wij staan in de lente op!

Eeuwig lente in ons leven,
alles nieuw, zonder getob,
Levend Leven ons gegeven,
in dàt Licht staan wij ook op.

De Heer is opgestaan in ‘t Licht
het duister had geen kans,
een nieuwe schepping is in zicht
met goddelijke glans.

In ‘t hemels licht bloeit alle dagen,
een nieuwe aarde, ongekend,
het kruis is niet voor niets gedragen.
genadegift voor wie hem kent.

Het kruis breekt alle deuren open
de nieuwe aarde komt in zicht
wie er gelooft kan binnen lopen
om te wonen in het Licht.