de hemel ging open
de wolk naar benee
omhulde de aarde
nam ’t offerlam mee
Hij steeg op
ten Hemel
op een wolk,
zonder vaart
keerde weerom,
terug naar
Zijn aard
de wolken die komen,
zij gingen en gaan
naar streken en
winden
die wij niet verstaan
mensen die lopen
zo hard als ’t maar kan
zonder te kijken
zonder te lijken
op die ene man…
die al onze zonden
op zich nam.
Geef een reactie