Niemand kan hem evenaren
Hij geneest, vergeeft, maakt vrij
Hij kan storm en wind bedaren
Hij is ons altijd nabij.
Over water kan Hij lopen
Kruiken water worden wijn
Brood en vis, deelt Hij met velen
Hij wil ons tot zegen zijn.
Eet zijn brood, dat is zijn lichaam
Drink zijn wijn, dat is zijn bloed
Hij heeft zich aan ons gegeven
opdat je leeft, eens en voorgoed.
Ga op de trap
die leven heet
en houd je stevig vast.
Eén tree omlaag,
twee weer omhoog,
laat los je zware last.
En als de angst
je wank’len laat,
ga dan wat lager staan.
Houd moed en hoop,
kijk naar het Licht,
daar komt je hulp vandaan.
Zijn schaduw
aan je rechterhand
wil met je verder gaan.
Eén tree omlaag,
twee weer omhoog,
eens sta je bovenaan.
Het oude jaar laat zijn laatste adem los,
druppels regen glijden als trage tranen langs de ramen.
Zegen en verdriet lopen hand in hand.
De dag kent geen stilstand.
De aarde rust niet,
zij is in opstand door het dreunen van geweld
en de schaduw van granaten en bommen,
alleen kinderen zijn onschuldig!
Vrede begint klein, zoals een zaadje dat de aarde raakt,
en de takken van een boom die naar het Licht toe groeien.
Vrede ontstaat waar ruimte wordt gemaakt voor respect,
waardoor onze innerlijke vruchten kunnen rijpen.
Laten we elkaar vasthouden en ons openstellen voor een wereld
waar onze voeten nieuwe wegen mogen vinden,
om door te gaan in het goede,
in geduld, hoop en zachtmoedigheid,
onszelf niet hoger achtend dan de ander
en een diep verlangen naar vrede.
Een ‘stille nacht’, een ster op weg
door tijd en ruimte heen,
de ster is helder, wijzend naar…
het wonder dat verscheen.
In deze nacht die ons verbindt,
verweven met weleer,
waar God opnieuw met ons begint
brengt Hij de ommekeer;
In ‘t midden van een ‘stille nacht’,
is Gods Zoon geboren,
Jezus werd in ‘t Licht gebracht,
wij mogen bij Hem horen.
Jezus kwam in al Zijn luister,
taal en teken in de tijd,
Hij bevrijdt ons van het duister
nu en tot in Eeuwigheid.
Vurig hopend eens te wonen
in Zijn rijk dat hier begint.
Bid dat Vrede snel mag komen
en wat goed is, overwint.
Zijn vergeving en genade,
heeft Hij voor ons meegebracht.
Hoor, de engelen zingen zuiver
van een ‘stille – heilige’ nacht.
De nacht valt stil, de wereld wacht,
de Morgenster verscheen.
Gods Zoon, geboren in de nacht,
Hij kwam voor iedereen:
**Voor hen in oorlog, zonder thuis,**
verloren in de strijd,
geeft kerst weer hoop, een vergezicht
naar vrede en gerechtigheid.
**Voor zieken, die in pijn gehuld,**
opzien tegen de nacht,
is kerst een pleister voor de ziel
die leed en pijn verzacht.
**Voor wie geen vaderland meer heeft,**
voor vreemden zonder naam,
is kerst een ster die liefde geeft,
om hoopvol door te gaan.
**Voor oud’ren, door de tijd geknecht,**
hun kamer leeg en stil,
schenkt kerst voldoening, als één mens
wat aandacht geven wil.
**Voor wie gebroken verder gaan,**
door leed of een gemis
zal ‘t licht van kerst steeds naast hen staan
dwars door de duisternis.
**Voor kinderen met verdriet omgeven**
die leven in gebrokenheid,
geef Heer met kerst, aan hen uw zegen
Behoed elk kind in deze tijd.
De Morgenster gaat voor ons uit,
Zijn hoop schijnt door ons heen
Zijn liefde maakt geen onderscheid.
Kerst is **voor iedereen**.
EEUWIGHEIDSZONDAG – GEDACHTENISZONDAG – HERDENKING
Luister naar hun eeuwige namen,
spreek ze uit, niet met verdriet,
denk maar stil aan wie ze waren,
zing hun namen in een lied.
In het licht van glas en lood,
straalt hun glimlach door de ramen.
In de stilte tussen woorden,
horen wij hun levens-namen.
Voor die namen zijn wij samen,
ademhaling die zich mengt
met de liefde van hierboven,
die ons troost, ten diepste kent.
Dank dat zij nu zijn geborgen
in het Licht dat leven geeft,
in de nieuwe levensmorgen
die U hen gegeven heeft.
Dag huis
we gaan je nu verlaten.
Jouw muren hoorden ons gebed,
de ramen die de liefde zagen,
de deur waar menig voetstap is gezet.
Ons bed als baken bij een haven,
met soms een kind tussen ons in.
Zo veilig was het hier te wonen
in dankbaarheid met ons gezin.
En ook bij ziekte, moeilijkheden,
was ‘t huis een veilig fundament,
met steunpilaren die ons droegen,
bleven we bij alles overeind.
Een nieuwe tijd is aangebroken
het leven neemt Zijn eigen loop.
Het huis waar wij nu mogen wonen,
geeft nieuwe dagen vol van hoop.
Ik leef zo langzaam maar toch vlug,
als in een déja-vu,
naar kind-zijn kan ik niet meer terug,
ik zag meer engelen dan nu.
Het feest van madelieven rijgen,
de waterlelies in de sloot
een stuiver om zoethout te krijgen
het wiebelen in een wank’le boot
Kedeng kedeng leek ‘t spoor te zingen,
de trein ging door het lage land,
met broertjes en een zusje,
was ‘t leven zeer plezant.
Waar is de tijd van argeloosheid,
vertrouwen in wat komen gaat?
Toen kon ik nog niet weten,
van ‘t kwaad dat niemand overslaat.
Nog één keer in het slootje kijken,
daar zag ‘k mijn silhouet,
‘k ga steeds meer op mijn moeder lijken,
haar handen stil en in-gebed.
‘t Is goed om achterom te kijken,
het goede blijft voorgoed nabij,
wat voor ons ligt dat moet nog blijken,
heel vaag zie ik een engelen rij.
Als de Vrede zou kunnen dansen,
zou ik haar omarmen
en zingen op de tonen van dankbaarheid.
Maar de Vrede danst niet,
zij zoekt naar sporen
van onuitgesproken zinnen,
die afgebroken en gebroken,
toch volmaakt zijn
door de hoop,
die er in verborgen ligt.
Ik luister en fluister en zie,
de stad van Vrede komt er aan…
Het licht van de eng’len, stralend en puur,
zien aarde en mensheid in oorlog en vuur.
Een bevende aarde, bezoedeld door strijd,
vervuiling en armoe, de wereld die lijdt
Berooid wordt wie vlucht, nauwelijks kans op bestaan.
Waar is het vertrouwen om verder te gaan.
Kom Schepper daal neer met uw engelen pracht,
een wereld vol liefde wordt zo lang verwacht.
De engelenadem is krachtig, intens
en voelbaar aanwezig, dicht bij de mens.
Geraakt door hun vleugels, heel diep binnenin,
wijzend de weg naar een heel nieuw begin.
Zwijgend roepen
in de ruimte,
binnenvallend
in de zin,
zonder woorden
en gebaren,
sprakeloos
er middenin.
Roepend zwijgen
in de nachten,
tandenknarsend
hoofd omhoog,
overstijgend
eigen waarde,
buigend voor
wat Hem bewoog.
Schreeuwend vragen
aan de Vader,
van het hoe
en het waarom,
onbeantwoord
zijn mijn vragen,
Hij geeft terug
Waar het begon.
Vragend roepen,
zwijgend schreeuwen,
antwoordt Hij
Die alles schiep,
ongekend
de talen sprekend,
weet ik nu
dat Hij mij riep.
een zee
van woorden-
vloed….
over me heen
in wind en weer
alleen
o zee,
fluister
mijn naam
neem mee
al wat ik heb
eb
een golf…
verlangen
door me heen
ik hoor een stem
nooit meer
alleen…
zo is ’t goed
einde-lijk…
vloed….
Uit: “Licht Verlangen”
http://www.audiogedichten.nl/images/mp3/verheij_ademtocht.mp3
Ademtocht….
geboren
uit het
onzegbare
getogen
uit het
onnoembare
stromend
op het ritme
van de zee
golf na golf
na golf
Tot de laatste
ademtocht….
Uit: “Licht Verlangen”
Ruwe storm
verjaag
de spinsels
uit de toppen
van de boom
raak de takken
maak ze buigzaam
laat mij leven
zonder schroom
Geest van God
verjaag
de spinsels
uit mijn geest
en uit mijn hart
stoel geen waarheid
op verzinsels
in een wereld
zo verward
Zachte bries
omarm mijn leven
alles in mij
ligt nog braak
laat Uw hand
mijn wortels weven
opdat ik niet
ontworteld raak.
27 september 2005
Uit: "Licht Verlangen"
sneeuw
dat het donker met licht overtrekt
wit
dat de wereld tot leven wekt
licht
dat weerkaatst waarheen het zal gaan
wijs
ons de Eeuwige morgenster aan
schijn
op ’t Kind dat als sneeuw onbevlekt
stralend
van Liefde onze zonden bedekt.
Uit: "Licht Verlangen"
Als een cocon
Die openscheurde
Mocht ze haar lichaam
laten gaan
opnieuw haar vleugels
uitgeslagen
op reis terug
een nieuw bestaan
Een nieuwe stad
een heilig licht
zo mooi kan niemand dromen
die stad geheel in evenwicht
daar mag zij binnenkomen….
Verbroken is de macht
van pijn
geen ziekte, dood,
geen medicijn,
Alleen
volmaakt,
bij God te zijn…
Nu woont zij
in haar nieuwe huis
Herkenning, blijdschap
eeuwig thuis
Haar mooiste reis….
…..het paradijs….
klein en stil
groeit een nieuw leven
tot een groot en zoet geheim
in de moederschoot geweven
wordt het kind wie het zal zijn
klein en stil
nog voor ons weten
had Zijn hand zich uitgestrekt
alles was al uitgemeten
met Zijn liefde overdekt
klein en stil
vormt dit nieuw leven
alle zin van ons bestaan
door de Heer aan ons gegeven
krijgt het kind zijn eigen naam
Uit: "Licht Verlangen"
April 2005
(Lied geschreven voor CD "Zingend van de nieuwe morgen" met muziek geschreven door Roelof Elsinga)
REFREIN:
Hoor Zijn Lied
opnieuw gezongen
nog zo pril
en toch zo oud
HALLELUJA
HALLELUJA
“nieuwe stad”
gehuld in goud.
Reikend naar
de Hemelluchten
hoog verheven, lichtend blauw
vederlichte wolken vluchten
kleuren mij en kleuren jou
REFREIN:
Hoor Zijn Lied …….
Kijkend naar
de verre oever
schepen aan de horizon
het einde nadert, het wordt vroeger
spoedig komt… wat er begon
Zingend van
de nieuwe morgen
komt het oude lied voorbij
nieuwe aarde, zonder zorgen
maak een nieuw begin met mij
REFREIN:
Hoor Zijn Lied…………
Uit: "Licht Verlangen"
De bundel met bijna 80 gedichten is hier>>>> te bestellen.
Uit: "Licht Verlangen"