Tag: religieus

  • Tijd

     

    wat is
    zal gaan
    wat was
    zal komen
    in ons bestaan
    om alle keren
    te leren
    wat is
    en wordt
    gedaan
    en de verhalen
    zullen zich
    vele malen
    herhalen
    om telkenkere
    de grens
    te passeren
    van tijd
    naar tijd
    tot in eeuwigheid

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Telkenkere

    een ster
    schijnt
    soms ver
    zoals het licht
    dat met enig
    zicht
    schijnt
    vol
    van hoop
    op de loop
    van ons
    bestaan
    om telkenkere
    leven
    te leren
    verstaan.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)
  • Te gast

     

    twee bomen
    staan…
    gebogen in
    een oude laan….

    de ene
    laat zijn
    blaadjes
    gaan….

    de and’re
    houdt ze
    nog héél even
    vast

    fluisterend hoor ik
    vanuit de bast:
    "elk blaadje
    is hier slechts
    ’te gast’." 

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Straks

    en straks....
    als ik
    er niet meer ben
    dan
    draait de wereld
    verder
    en zachtjes...
    hoor ik nu
    zijn stem
    kom....
    wees niet bang
    ik ben je Herder.... 

    r
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Sneeuwklokje

    teer
    en 
    fragiel
    het witte
    kopje
    nauwelijks
    opgeheven
    trotseert
    het klokje
    de kou
    van ’t nieuwe
    leven
    ten voorbeeld
    staat hij
    voor ons
    klaar
    als bode
    van het nieuwe 

    jaar

    uit: "Schijnbaar mens"

    (2002)J

  • Schijnbaar

    Gaandeweg
    het feest
    ben ik er
    midden in
    en dans en dans
    en zing en zing
    ik heb het
    SCHIJNBAAR
    naar mijn zin.

    De waarheid liegt
    de schijn bedriegt
    ‘k voel me
    ontheemd,
    ontstemd en vreemd
    Ik wil het leven vieren
    in een wereld
    vol van echt
    waar alles waar is
    wat wordt gezegd
    niemand dood
    niemand pijn
    niemand meer
    schijnheilig zijn

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)
     

  • Schepping

    De wereld was woest en ledig
    alles was nog even vredig
    God wou ons een kans geven
    om daar vredig te leven
    Voor ons maakte hij de hemel en aarde
    Wij kunnen niet begrijpen hoe hij dat klaarde
    Zeeën, meren en rivieren liet hij stromen,
    groeien liet hij het gewas en de bomen
    Licht gaf toen de zon,
    sterren en maan
    die Hij hoog in de lucht liet staan.
    Geluid van vogels liet Hij horen
    Vissen liet Hij het water bekoren.
    Dieren van allerlei soort
    bracht hij voort
    De mens, geschapen naar Zijn beeld,
    werd het rentmeesterschap
    van de aarde toebedeeld
    God heeft door onze zonde
    veel verdriet ondervonden
    De wereld is nu één grote vuilnisbelt
    alles draait om geld, geld, geld.

    Zal Hij ons ooit kunnen vergeven,
    als we de wereld zo aan Hem terug
    zullen geven?

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Samen-zijn

    Niets meer
    kunnen
    niets meer
    willen
    nu alleen….
    alleen
    te zijn

    Niets meer
    eten
    niets meer
    drinken
    straks weer
    samen…
    samen-
    zijn.

    uit: "Schijnbaar mens"

    (2002)

  • Rust zacht

    Rust zacht
    zijn woorden 
    die men placht
    te zeggen
    zonder uit te leggen
    wat dit beduidt
    rust zacht
    punt uit?

    rust zacht;
    punt komma
    is de somma
    om te gaan van
    dit leven
    naar een hoger plan
    onverwacht
    bij alpha
    en omega
    rust zacht;
    punt komma

     

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Rolstoel

    Gevangen
    in je rol –
    gestoeld
    op de waarheid
    gekluisterd
    te zijn
    aan je
    rol –
    stoel

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Rijkdom

    rijkdom,
    bezit,
    vermogen,
    kunnen tranen
    van ogen
    niet drogen

    rijkdom
    is het bezit
    van het vermogen
    om met liefde
    tranen
    van ogen
    te kunnen drogen

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Regen

    Het waait
    en het laait
    van de regen.
    De boeren
    kunnen er niet meer
    tegen.
    Het hooi moet drogen
    en voor hun ogen
    rot het weg.

    Bidden helpt
    ook al niet
    het giet
    en giet
    steeds maar door
    Op de gebeden
    geen gehoor. 

    Nu is het uit
    met het geduld
    als de oogst mislukt
    is het God zijn schuld!

    Dan,
    als de schaduw verdwijnt
    het zonnetje schijnt
    op ieder boerengezicht
    kan het hooi weer drogen,
    groeit het vermogen
    de knip kan weer dicht.
    Er wordt niet meer gedacht
    aan wie het zonlicht bracht.

  • Raast immer nog

    De stem
    die hier
    op aarde
    klonk,

    een vurig
    licht,
    een warme
    vonk,

    raast
    immer nog
    de wereld rond
    van nu tot in de
    avondstond.

    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Purperen draad

    Luisteren naar God,
    is het doen van Zijn gebod.
    Laat je hart en ogen beiden,
    zich niet tot zondedaad verleiden.
    Neem gedenkkwasten voor je gewaad,
    verwerkt met blauwpurperen draad.
    Bevestig deze aan de hoeken,
    laat je ogen daarnaar zoeken
    Indien je daar naar ziet,
    vergeet je Zijn geboden niet
    Zo kan het wonder komen….
    en zal Zijn Liefde stromen
    voor ieder die komt tot….
    het gewaad van onze God.
     
    naar: Numeri 15:17-41
    (2003) 
     

  • P(im) I(n) M(emory) – (Pim Fortuyn)

    De hand die schoot en schoot en schoot,
    was niet het wapen van zijn dood.
     
    ´t Pistool waarmee hij werd belaagd,
    heeft hem de dood niet ingejaagd!
     
    Maar onze woorden, woorden, woorden
    kunnen een mens láten vermoorden!
     
    Ons woord, dat schoot en schoot
    bracht hem weerom voorbij de dood!
     
    God, schenk hem een heel nieuw leven,
    Wilt U onze woorden doen vergeven!

    (6 mei 2002)

  • Passend

    roepende
    tijd
    van ooit
    en oneindig
    nog steeds
    in elkaar
    passend

    © Cobie Verheij-de Peuter
    (2000)

  • Overstap

    alle treden
    van verleden
    en heden
    zijn betreden

    steeds 
    vermeden
    platgetreden
    paden

    moeizame
    wegen
    stil verzwegen
    afgelegd

    laatste
    voetstap
    op de trap
    overstap….

    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Op weg naar Kerst

    Op weg naar kerst,
    je eigen dromen
    dromen.
    Het Licht schijnt
    nu nog op z’n verst,
    maar zal straks
    nader komen.
    Als pelgrim reizen
    naar dat Licht,
    je eigen dromen
    dromen
    en reiken naar
    het vergezicht
    dat niets meer
    wordt ontnomen.
    Geen oorlog, ziekte
    en geen dood,
    geen terrorisme,
    hongersnood,
    Van vrede
    móet je dromen!
    Op weg naar kerst,
    je eigen dromen
    dromen
    verlangen naar het Licht
    dat zeker
    weer
    zal komen.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Ontluiken

    De jonge merel
    moet nog ontluiken
    verstopt zichzelf
    bang in de struiken
    omdat hij nog
    niet vliegen kan….

    De jonge merel
    hoort mijn stap
    beweegt zijn vleugels
    flappert rap
    zodat hij zelf
    plots vliegen kan…

    Zoals de merel
    ben ik bang,
    ik hoor Zijn stap,
    Hij roept zó lang
    totdat ik hoor,
    leert Hij mij dan
    hoe ik onder Zijn vleugels
    vliegen kan  

    (2002)

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Ontloken

    De morgen is ontloken
    o, was het maar weer nacht
    stilletjes weg gedoken
    onder een warme vacht

    O nacht, laat mij ontwaken
    zonder het zere lijf
    breng mij naar ´t vaste baken
    naar ´n veilig, nieuw verblijf.

    Dan zal ik alle dagen
    in d´nieuwe morgen staan
    geheeld, door U gedragen
    geen nacht meer binnen gaan! 

    (2002)

     

    Uit: "Licht Verlangen"