Een ster stond aan de hemel,
met licht van noord tot zuid,
in majestueuze grootsheid
straalde hij vrede uit.
Zijn licht wees naar een kindje,
geboren in een stal,
die met zijn eigen leven
de mensheid redden zal.
Een ster staat aan de hemel,
kijk hoe hij straalt en blinkt
als teken van hierboven,
waaruit “sjaloom” weerklinkt.
Uit duisternis is Licht geboren,
het is een eeuwenoud verhaal
dat overal nog is te horen,
het licht schijnt voor ons allemaal.
Uit duisternis is Licht ontvangen
in de gedaante van een Kind.
De Morgenster, die met verlangen
de mensen met het Licht verbindt.
Advent, verwachting, vrede vieren
in deze machteloze tijd?
Waar aanslagen het kwaad bestieren,
een laffe, ongelijke strijd.
Waarom zou je van hoop nog spreken,
waarom zou er nog vrede zijn?
zolang de mensen elkaar breken.
Een stad of land doorbloed van pijn.
Nu even verder niets meer zeggen,
de beelden zeggen ons genoeg.
Het Kind weer in de kribbe leggen,
dát Kind dat onze zonden droeg.
De zon in alle luister
straalt met haar levenskracht,
vermindert al het duister,
de vrede wordt verwacht.
Het mag niet lang meer duren,
onrecht en pijn, verdriet.
Onschuldigen verzuren
door wat het leven biedt.
Hoe lang moeten wij wachten
op wat ons is beloofd?
Wie vele offers brachten,
zijn van hun huis beroofd.
Een kind is ons geboren
Dat vrede brengen zal.
Eens zal men eng’len horen
en luid trompetgeschal.
De hemel zal nu wijken.
Hij komt en maakt ruim baan.
Het onrecht zal bezwijken,
de Vrede komt er aan.
Kan ik kerstfeest nog wel vieren,
want de wereld staat in brand.
Onrecht heerst over de aarde,
alles loopt hier uit de hand.
Sterren staan nog aan de hemel,
schitterend in licht gehuld.
Zie… ze schijnen nu te zeggen
“Kijk en luister, heb geduld,
want een Kind werd ons geboren,
midden in een donkere nacht.
Hoop en vrede zal eens gloren,
Liefde wordt aan ’t Licht gebracht”.
Kerstwens… niets is er te wensen
dan de vrede voor de mens
die van huis en haard verdreven
vluchten moet van grens naar grens
Toekomst vol van levensvragen
met het kerstfeest weer in zicht
vluchteling, zó veel te dragen
ik ontsteek voor jou het licht
Kerstwens… niets is er te wensen
dan een hart dat openstaat
als een bron die álle mensen
in hun eigen waarde laat
Advent is vol verwachting
uitkijkend naar wat komt,
een blinde muur van zegen,
het jamm’ren dat verstomt.
Een hart dat stil, verlegen,
lonkt naar de vaste grond
van geplaveide wegen
over het hemelrond.
Waar stemmen zullen klinken,
gejuich uit elke mond,
het levend water drinken;
Geduld, het komt terstond.
Advent is vol verwachting
uitkijkend naar het uur
dat alles wordt herschapen
een nieuwe creatuur.
het schemert op de aarde
het duister komt nabij
het Licht dat openbaarde
het Kind voor jou en mij!
UITLEG:
het schemert op de aarde. Dat slaat op de toestanden in de wereld, het is bijna donker (het schemert) en er lijkt nog geen einde aan te komen, integendeel (het duister komt nabij). Maar het Licht (Jezus) dat al in het oude testament voorspeld (geopenbaard) werd, is voor ons allemaal geboren en in dat Licht mogen wij staan en weten dat er eens een nieuwe hemel en aarde zal zijn waarin het donker overwonnen wordt.
Schemering omhult de aarde,
duisternis komt naderbij,
vrede valt uiteen in lagen,
hart onrustig, stil in mij.
Zou er ooit nog vrede komen,
gaat de wereldstrijd voorbij,
Wil ik van het Kind nog dromen,
in de strijd van dit getij?
Staat de kerst nog in het teken
van het pasgeboren Kind?
Of zijn wij de moed verloren,
is er nog íets dat ons bindt?
Ja, het Licht schijnt door de wolken,
straalt en geeft een heel nieuw zicht
op Gods Zoon die werd geboren,
Hij, ons voorbeeld “Lichtend Licht”.
Wat ’t Kind niet weten kon,
-Zijn moeder was nog maagd-
geboorte in een stal,
die pracht en praal verjaagt.
Wat ’t Kind niet weten kon,
-was eertijds opgeschreven-
als koningskind zal hij
de minsten, ’t meeste geven!
Wat ’t Kind niet weten kon,
-werd neergelegd in doeken-
dát teken is genoeg,
de stal in ’t hart te zoeken
Ster van Vrede
ster vol Licht
schijn op mensen
geef hen zicht
Schijn op leven
en op dood
schijn op iedereen
in nood
Schijn dichtbij
en schijn heel ver
schijn op mij
o, Morgenster.
Kom engelen
verzamel u,
de wereld
staat in lichterlaaie.
Vlieg met uw
sterke vleugels rond,
uw licht mag niet verwaaien.
Kom engelen
verzamel u,
wil bij de
mensen binnentreden.
Breng met uw
zoet gevooisde stem,
een nieuwe WereldVrede.
verweerde engel
bedekt
met sneeuw,
toont
broosheid
en uitzicht
op een nieuwe
witte wereld!
Als pelgrims liepen wij dit jaar
op ’t uitgesleten pad.
Dat zomaar, onverwachts,
wat diepe groeven had.
Er lagen vreugdestenen,
die wezen naar een Kind.
Gods Zoon is ons geboren,
Die nieuwe wegen vindt.
Als pelgrims gaan wij verder,
met ’t Licht op ons gelaat.
Zijn Kind mag in ons wonen,
dat verder met ons gaat
Een mens gaat door de wereld,
geen geld, geen huis, verdriet,
wie wil er met hem delen?
wie is het die hem ziet?
Een mens gaat door de wereld,
de dood, verlies, gemis,
zijn hart heeft hij gesloten,
hij leeft in duisternis.
Een mens gaat door de wereld,
een ramp, oorlog, geweld,
geen uitzicht op goed leven,
ontwricht is hij, bekneld
Gods Zoon is ons geboren
en zal er voor ons zijn,
in deze donkere wereld,
deelt Hij met ons de pijn.
Gods Zoon ging door de wereld
en droeg een loodzwaar kruis.
De last die Hij moest dragen,
schenkt ons een Eeuwig huis.
Elk mens gaat door de wereld,
elk mens heeft wel een kruis.
Laat God jouw Helper wezen,
dan woont Hij bij jou thuis.
Het sneeuwt
de wereld witter
nog weidser lijkt het zicht
een onbevlekte aarde
waarop geen voetstap zwicht.
Het dooit
de wereld donker
het wit is "schone schijn"
bevlekt is heel de aarde
waar mensen, mensen zijn.
J
Gods Woord
klinkt door de wereld
"Geboren is mijn Zoon"
Hij komt de wereld redden
Zijn boodschap is sjaloom".
Hoor…
het Woord dicht om je heen
Kijk…
naar ‘t Licht dat ooit verscheen
Wijs…
de ster aan in het oosten
Zoek…
het Kind dat ons kan troosten
Vind…
Gods Zoon in een oude stal
Weet…
dat Hij jou redden zal.
schijnt de ster
voor wie Hem zoeken.
vind het kind
omhuld in doeken.
pril begin
in voederbak.
in een stal
met schamel dak.
engelenhaar
verward in stro.
wijzend naar
een groots cadeau.
pasgeboren
teer en klein.
Hij zal onze
Redder zijn!
Ik wil dit jaar geen nepboom,
geen kitsch, of rariteit.
Geen kerstdiner bij kaarslicht,
de kerstboodschap is kwijt.
Het Kind wil ik nu zoeken,
niet in een voederbak,
maar diep in mij van binnen,
mijn Licht is veel te zwak.
Het wakkert van verlangen
naar vrede, hoop, geduld.
Wilt U mijn hart ontvlammen,
zodat ik word vervuld?
Mijn licht mag dan weerschijnen
op mensen rondom mij.
Zó wil ik kerst ervaren,
Zijn Vrede komt nabij!
Dit jaar wil ik geen nepboom,
geen kitsch of rariteit;
“Uw Zoon is ons geboren,
Uw boodschap wordt verspreid”.
Ik wil een
kerststal
bouwen,
verweven met
met mijn ziel,
omgeven
door geliefden,
waarvoor het
doodskleed
viel.
Ik wil een
kerststal
bouwen,
met wierook
mirr’ en goud,
verlicht
door vele eng’len,
op vaste grond
gebouwd.
Geraakt
door dit verlangen
dwars door
de duisternis,
ontwaakt
mijn eigen kerststal
in haar
betekenis.