Maria voelt een windvlaag,
een vleugel die haar raakt,
zij hoort Gods eigen woorden,
haar meisjeshart ontwaakt.
De engel heeft gesproken
van ‘t Woord dat leven wekt,
Het kind dat zij zal dragen,
is door Gods Licht verwekt.
Nu straalt de nieuwe morgen
en hoop zweeft op de wind.
Eens zal de Vrede komen,
voor ieder mensenkind.
In liefde, hoop en vrede
kwam Hij, de morgenster,
Hij zal eens vrede brengen,
die dag is niet meer ver.
Ademtocht en levenswind,
mengt hoop en toekomst samen,
door liefde van het Vredeskind,
nieuw leven, eeuwig, amen
Wanneer wij stil naar binnen zien,
waar woorden niet meer zijn,
dan gloeit daar zacht dat Kind van Licht,
dat zegt: “Jij hoort bij Mij.”
Geen nacht zo diep, geen pijn zo zwaar,
dat Liefde ons verlaat,
want door dat Kind is Hij met ons —
in ‘t Licht dat eeuwig straalt.
Geruisloos daalt een engel neer
een stem, die zacht herhaalt:
“Er komt een kind, een nieuw begin,
het Licht dat nooit meer faalt.”
Geen kroon, geen macht, geen troon van goud,
maar warmte in de kou.
Een kind dat hoop laat ademen —
zijn troost omarmt jou .
En als het duister ons omsluit,
blijft ergens dat besef:
zolang het licht nog adem heeft,
is God niet weg, maar “mèt”.
Geruisloos daalt een engel neer
een stem, die zacht herhaalt:
“Er komt een kind, een nieuw begin,
het Licht dat nooit meer faalt.”
Geen kroon, geen macht, geen troon van goud,
maar warmte in de kou.
Een kind dat hoop laat ademen —
zijn troost omarmt jou .
En als het duister ons omsluit,
blijft ergens dat besef:
zolang het licht nog adem heeft,
is God niet weg, maar “mèt”.
Het wordt al licht, het donker wijkt,
de avond zal ontwaken.
Als in een windvlaag, tinteling,
zal Licht het donker raken.
Het schemert zacht, ‘t is bijna tijd,
de Morgenster gaat voort.
Gods Licht dat naar de aarde wijst,
vervulling van Zijn Woord:
In Gods Licht is Hij geboren,
Jezus Christus, nieuw begin,
helder licht als nooit tevoren,
geeft het leven hoop en zin.
Nu het duister is geweken,
komt Zijn liefde dichterbij.
Hij zal eens het kwade breken,
blijf Heer Jezus ons nabij.
Het twijgje, uit een stronk ontstaan,
zal bloeien als een roos
‘t wordt als de oogst van Jozefs graan
talrijk en ‘eindeloos’.
O roos van ons verlangen,
bloei in ons en geef licht.
Drenk ons met levend water
opdat de dood voor ‘t leven zwicht.
Het Woord dat heeft gesproken,
Hij die beloofd was, kwam.
Er is een roos ontloken.
Geënt op Davids stam.
Een ‘stille nacht’, een ster op weg
door tijd en ruimte heen,
de ster is helder, wijzend naar…
het wonder dat verscheen.
In deze nacht die ons verbindt,
verweven met weleer,
waar God opnieuw met ons begint
brengt Hij de ommekeer;
In ‘t midden van een ‘stille nacht’,
is Gods Zoon geboren,
Jezus werd in ‘t Licht gebracht,
wij mogen bij Hem horen.
Jezus kwam in al Zijn luister,
taal en teken in de tijd,
Hij bevrijdt ons van het duister
nu en tot in Eeuwigheid.
Vurig hopend eens te wonen
in Zijn rijk dat hier begint.
Bid dat Vrede snel mag komen
en wat goed is, overwint.
Zijn vergeving en genade,
heeft Hij voor ons meegebracht.
Hoor, de engelen zingen zuiver
van een ‘stille – heilige’ nacht.
Kaatje Ka gaat kerstfeest vieren,
vriendje Job haalt Kaatje op,
hij geeft haar een bosje bloemen;
Job vindt Kaatje heel erg top.
Job komt uit een and’re wereld
Job is knap en heel mooi bruin
Hij moest vluchten met zijn ouders
want hun thuisland ligt in puin.
En nu woont hij vlakbij Kaatje,
‘t liefste meisje van de klas
Kaatje is zijn beste maatje.
Zij vertelt wie Jezus was.
Op een nacht werd Hij geboren
Jezus, in een oude stal
en de engelen die zongen:
“Eens komt Vrede… overal”
Job zegt zachtjes tegen Kaatje
het is fijn dat ik hier ben
‘k zal dit kerstfeest nooit vergeten
en ‘k ben blij dat ‘k Jezus ken.
Hoop heeft geen stem, zweeft op de tijd
en spreidt zijn vleugels uit,
die ondanks leed, gebrokenheid,
een nieuwe tijd aanduidt.
Licht heeft geen oorlogsgrens of muren,
schijnt door de vensters van de nacht,
spreekt liefdestaal en telt de uren,
de vrede wordt door ‘t Licht verwacht.
Met Licht en Hoop is Hij geboren,
als liefdespand, het Vredeskind.
Zijn licht is als het ochtendgloren,
dat uitzicht biedt en vrede vindt.
De nacht valt stil, de wereld wacht,
de Morgenster verscheen.
Gods Zoon, geboren in de nacht,
Hij kwam voor iedereen:
**Voor hen in oorlog, zonder thuis,**
verloren in de strijd,
geeft kerst weer hoop, een vergezicht
naar vrede en gerechtigheid.
**Voor zieken, die in pijn gehuld,**
opzien tegen de nacht,
is kerst een pleister voor de ziel
die leed en pijn verzacht.
**Voor wie geen vaderland meer heeft,**
voor vreemden zonder naam,
is kerst een ster die liefde geeft,
om hoopvol door te gaan.
**Voor oud’ren, door de tijd geknecht,**
hun kamer leeg en stil,
schenkt kerst voldoening, als één mens
wat aandacht geven wil.
**Voor wie gebroken verder gaan,**
door leed of een gemis
zal ‘t licht van kerst steeds naast hen staan
dwars door de duisternis.
**Voor kinderen met verdriet omgeven**
die leven in gebrokenheid,
geef Heer met kerst, aan hen uw zegen
Behoed elk kind in deze tijd.
De Morgenster gaat voor ons uit,
Zijn hoop schijnt door ons heen
Zijn liefde maakt geen onderscheid.
Kerst is **voor iedereen**.
De oorlog waart op aarde rond,
maakt alle hoop kapot.
Wie geeft de mensheid vaste grond?
Wie keert het tij, het lot?
De wortel in de dorre grond,
ontspruit tot groene loot,
die verder groeit totdat Hij komt
met licht en levensbrood.
Dát Licht schijnt door de kieren heen,
door ‘t Kind aan ons gegeven;
‘het Licht van hoop’ voor iedereen,
schenkt toekomst en nieuw leven.
Een ademstoot, de levenswind,
oorsprong van elk leven,
geboorte van het Vredeskind,
in liefde ons gegeven
Alleen verwondering
kan dit kind een naam geven:
Jezus
Het licht dat ‘t duister overwint,
blijft schijnen dag na dag,
schenkt hoop die nieuwe toekomst vindt
zodat je stralen mag.
De dag gaat dicht, kleuren vervagen,
wij leven in gebroken tijd,
waar moed de hoop zou kunnen dragen,
is kwetsbaar zijn, de werkelijkheid.
In kwetsbaarheid is ‘t kind geboren,
als vingerwijzing in de tijd,
de Morgenster toont metaforen,
de liefde zweeft op vleugels wijd.
Verwonderd en met andere ogen,
zie ik het Licht dat net ontwaakt,
het donker heeft voor t Licht gebogen,
Licht dat met hoop de mensen raakt.
De zeven kaarsen op een rij
-heilig is hun getal-
verlicht de waarheid èn de schijn
het donker komt ten val.
Ontsteek de kaars bij schemering
de avond zal ontwaken
als in een windvlaag, tinteling
zal licht het donker raken.
(N.a.v. het branden van de menora (Hebreeuws: מְנוֹרָה) op Kerstavond)
De pandemie zo onverwacht;
de wereld in misère.
Het is zo anders dan gedacht;
een virus als barrière.
Laat hoop in ‘t hart blijven bestaan,
met moed èn het vertrouwen,
weer nieuwe wegen in te slaan
om toekomst op te bouwen.
In vrede èn gerechtigheid,
voor mens, dier en natuur,
gelijkheid en barmhartigheid,
voor iedere cultuur.
De sterren blijven schijnen,
als weerschijn van Zijn Licht,
het duister zal verdwijnen,
Gods zoon geeft ons weer zicht.
Een virus waart op aarde rond
en maakt de mensheid broos
de toekomst heeft geen vaste grond
en is niet ‘eindeloos’….
toch schijnt er Licht door kieren heen,
want Jezus werd geboren,
‘het Licht van hoop’ voor iedereen,
blijft op de aarde gloren….