Blog

Advent, verwachting, vrede vieren
in deze machteloze tijd?
Waar aanslagen het kwaad bestieren,
een laffe, ongelijke strijd.

Waarom zou je van hoop nog spreken,
waarom zou er nog vrede zijn?
zolang de mensen elkaar breken.
Een stad of land doorbloed van pijn.

Nu even verder niets meer zeggen,
de beelden zeggen ons genoeg. 
Het Kind weer in de kribbe leggen,
dát Kind dat onze zonden droeg.

De zon in alle luister
straalt met haar levenskracht,
vermindert al het duister,
de vrede wordt verwacht. 

Het mag niet lang meer duren,
onrecht en pijn, verdriet. 
Onschuldigen verzuren
door wat het leven biedt. 

Hoe lang moeten wij wachten
op wat ons is beloofd?
Wie vele offers brachten,
zijn van hun huis beroofd. 

Een kind is ons geboren
Dat vrede brengen zal. 
Eens zal men eng’len horen
en luid trompetgeschal. 

De hemel zal nu wijken. 
Hij komt en maakt ruim baan. 
Het onrecht zal bezwijken,
de Vrede komt er aan. 

Kan ik kerstfeest nog wel vieren, 
want de wereld staat in brand.  
Onrecht heerst over de aarde, 
alles loopt hier uit de hand.  

Sterren staan nog aan de hemel, 
schitterend in licht gehuld.  
Zie… ze schijnen nu te zeggen  
“Kijk en luister, heb geduld, 

want een Kind werd ons geboren, 
midden in een donkere nacht.  
Hoop en vrede zal eens gloren, 
Liefde wordt aan ’t Licht gebracht”. 

Kerstwens… niets is er te wensen
dan de vrede voor de mens
die van huis en haard verdreven
vluchten moet van grens naar grens

Toekomst vol van levensvragen
met het kerstfeest weer in zicht
vluchteling, zó veel te dragen
ik ontsteek voor jou het licht

Kerstwens… niets is er te wensen
dan een hart dat openstaat
als een bron die álle mensen
in hun eigen waarde laat