Stilte met geluk
hier is geen hartezeer
Niemand maakt dit stuk
hier is geen strijd
dat is pas geluk
hier is geen armte.
het zijn dromen,
die zullen komen,
maar wanneer?
|
|
|
|
|
|
Geloof in de liefde
die met kracht overwint
en iedere dag
met een glimlach begint
Geloof in de liefde
die ’t goede beschijnt
en eeuwig blijft stralen
zelfs als de aarde verdwijnt
Geloof in de liefde
die alles wil zijn
een geschenk uit de hoge
tussen voorspoed en pijn
Geloof in de liefde
die haar gaven deelt
in het dagelijks leven
getuigt van Zijn beeld
Geloof in de liefde
die alles vergeeft
die met gouden draad
het vredeskleed weeft
Geloof in de liefde
die ´t zelfverwijt verjaagt
en zonder klagen
de schuld van anderen draagt
Geloof in de liefde
volg hoopvol Zijn baan,
Hij kent de wegen
waarlangs je zult gaan.
Geloof in Zijn liefde
die jullie verbindt
ontvang dan Zijn zegen
blijf altijd Zijn kind
Want….
geloof, hoop en liefde
als kern van ´t bestaan
is een zeker weten
dat God met jullie zal gaan.
schilderij: Cobie Verheij-de Peuter
De leugen wordt
3x gezaaid
ontkiemt waarheen
hij is gewaaid
De leugendistel
woekert voort
verstikt de waarheid
ongehoord
Waar is de haan
die er naar kraait?
Waar blijft de waarheid
die het maait?
Uit: Licht Verlangen
Een ieder die Hem zag,
kon zomaar met hem praten.
Toch was Hij niet gewoon
Men zei: Hij is Gods Zoon
De blinden liet Hij zien
Verlamden liet Hij weer lopen
Een ieder die Hij genas
ervoer wie Hij werk´lijk was
Die heel gewone man,
loopt niet meer door de straten
Maar een ieder die het wil,
kan toch nog met hem praten.
In de diepte van het zijn
ligt Zijn smaad,
de angst en pijn.
In de diepte van het bestaan
ligt de weg
die Hij moest gaan
In de diepte van het weten
dat Hij voor mij
zó heeft geleden
Door de diepte van het dal
moest Hij sterven
opdat ik leven zal!
Dwars door de diepte,
gesterkt door geloof
overbrugde Hij voor mij
de kloof.
Uit: Licht Verlangen
De dood
dwingt
op de knieën
oneerlijk,
vaak gemeen.
De dood
verliest
het leven
Het leven
wint
de dood
Zijn Zoon
is ons gegeven
nieuw leven
wordt ons
brood.
Een wolk
omhelst
de Mensenzoon
en neemt hem mee
naar d´hoogste Troon
De Vader die
begroet Zijn Zoon
en plaatst Hem naast zich
op de Troon.
Stort uit Zijn geest
over de aard
zo blijft Zijn woord
voorgoed bewaard
Uit: Licht Verlangen
de hemel ging open
de wolk naar benee
omhulde de aarde
nam ’t offerlam mee
Hij steeg op
ten Hemel
op een wolk,
zonder vaart
keerde weerom,
terug naar
Zijn aard
de wolken die komen,
zij gingen en gaan
naar streken en
winden
die wij niet verstaan
mensen die lopen
zo hard als ’t maar kan
zonder te kijken
zonder te lijken
op die ene man…
die al onze zonden
op zich nam.
kwam weerloos
in dit leven
het kind
waarvan je droomde
geluk
voor heel even
geluk
wat je nu al
terug moest geven
sluit haar
in je hart
draag haar
voor eeuwig
bij je
Schrijdend naar de nieuwe dagen,
wankelend naar een nieuw begin
ontzagwekkend, vol van vragen,
naar de oorsprong en de zin
Help mij Heer met al mijn zorgen,
zoveel vragen op mijn pad
Help mij op de weg naar morgen,
maak mijn weg en paden glad
Onbekend, maar zéker weten,
álles wat er komen gaat,
heeft Zijn Hand al uitgemeten,
Schepper van de juiste maat.
geloof
kom je niet te boven
zonder te geloven
in het wonder
om je heen
Uit: “Schijnbaar mens”
Geen enk’le
kleur
meer
om te verven
ontnomen
door jouw
plotse sterven
de dagen
zijn nu
zwart
zwart
grijs
kleurloos
vervolg
‘k mijn
levensreis
totdat ik
weer
mijn handen
vouw
mijn ‘schreeuw
‘stil aan Hem
toe-
vertrouw
Ontvang ‘k
van Hem
rood,
geel
én blauw
voorzichtig
aan,
gedrupsgewijs
kleuren
mijn dagen
minder
grijs.
Uit: "Schijnbaar mens"
voorbij
is niet
het juiste
woord
voorbij
is over –
afgelopen
voorbij
gaat een leven
echter nooit
voorbij
gaat geen
verdriet
en geen herinnering
voorbij
onze grenzeloze
gedachten
is het wonder
dat wij niet
verwachten
voorbij de einder
van de horizon
gaat leven verder
dat hier begon