Categorie: Overlijden

  • Witte Kleed

    witte wereld
    in de morgen

    witte wereld
    in de nacht

    witte wereld
    stil verborgen

    het witte kleed
    komt onverwacht

    uit: “Schijnbaar mens” (2002)

  • Weer thuis

    Levenslustig
    zo zij was,
    doorliep z’haar
    werkzaam leven

    Door moed en kracht
    én haar geloof
    kon zij veel liefde
    geven

    Totdat haar kaars
    wat flakk’ren ging,
    gemis werd veel
    te groot

    Zo ging zij
    langzaam aan
    verlangen naar
    haar dood

    Haar lichaam zeer
    en kon niet meer
    Haar geest riep enkel
    naar de Heer

    Nu heeft Hij
    naar haar roep gehoord
    en haalde haar
    weer Thuis

    Waar zij nu samen
    met de Zijnen
    mag wonen in Zijn
    Eeuwig Huis.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Uw schaduw om mij heen

    Gij hebt Uw schaduw
    om mij heen gelegd,
    Gij maakt dat ik
    mij nu onthecht
    van d´aarde,
    en haar levensband

    Gij trekt mij dichter
    naar Uw kant
    Gij pakt mij zachtjes
    bij de hand
    ´k hel over
    naar Uw zijde

    Gij geeft mij hoop,
    een nieuw verblijden
    Gij neemt mij af
    het aardse lijden
    Gij weet wanneer
    ik telkens viel

    ´k Vertrouw op U
    neem toch mijn ziel
    en laat mij zonder lijden
    heel rustig in Uw
    eeuwige armen glijden
     

    november 2002

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Straks

    en straks....
als ik
er niet meer ben
dan
draait de wereld
verder
    en zachtjes...
hoor ik nu
zijn stem
kom....
wees niet bang
ik ben je Herder....

    r
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Rust zacht

    Rust zacht
    zijn woorden 
    die men placht
    te zeggen
    zonder uit te leggen
    wat dit beduidt
    rust zacht
    punt uit?

    rust zacht;
    punt komma
    is de somma
    om te gaan van
    dit leven
    naar een hoger plan
    onverwacht
    bij alpha
    en omega
    rust zacht;
    punt komma

     

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Overstap

    alle treden
    van verleden
    en heden
    zijn betreden

    steeds 
    vermeden
    platgetreden
    paden

    moeizame
    wegen
    stil verzwegen
    afgelegd

    laatste
    voetstap
    op de trap
    overstap….

    uit: "Schijnbaar mens"
    (2002)

  • Nu

     

    Nu heb je veel vrienden
    waarmee je kunt praten
    Straks ben je misschien
    door die vrienden
    verlaten.

    Nu heb je nog iedere dag
    je ontbijt
    Wie weet, ben jij het
    die morgen honger lijdt.

    Nu ben je nog vrolijk,
    nu ben je nog blij,
    Straks is dit misschien
    allemaal voorbij

    Nu ben je nog zorgloos,
    zo zonder verdriet
    Wie weet is er morgen
    iets vreselijks geschied.

    Nu leef je nog in onzekerheid,
    maar vol goede moed
    Straks is die onzekerheid voorbij,
    als je Hem hebt ontmoet.

    Dan pas ben je vrolijk,
    dan pas ben je blij
    dan pas gaat het mooie
    nooit meer voorbij

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Met veren ruisend

     

    De engel
    die verscheen
    en onverricht
    verdween
    viel mij
    zo bitter
    tegen,
    zijn komst
    was stil,
    wij beiden
    zwegen.

    Hij scheen
    zo somber
    en gelaten,
    ogen
    peinzend
    zonder praten,
    witte veren
    zonder pracht,
    naar mij
    wenkend
    in de nacht.

    Vanonder
    een trillende
    deken
    heb ik naar hem
    gekeken,
    zijn gebaar
    wilde ik niet
    verstaan
    Met veren ruisend
    is hij toen weer
    heengegaan.

    Ik zal hem eens
    weer weder
    zien,
    dan ga ik
    met hem
    mee
    misschien….

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

    P

  • Lotus

    Bloem van het gevoel
    Ontvouwt voor mij een ander doel
    Met dit symbool
    Geef ik mijn groet
    Vouw mij weer dicht,
    Het ga je goed.

  • Kleur

    Geen enk’le 
    kleur
    meer
    om te verven

    ontnomen
    door jouw
    plotse sterven

    de dagen 
    zijn nu
    zwart
    zwart
    grijs

    kleurloos
    vervolg
    ‘k mijn
    levensreis

    totdat ik
    weer
    mijn handen
    vouw

    mijn ‘schreeuw
    ‘stil aan Hem
    toe-
    vertrouw

    Ontvang ‘k
    van Hem
    rood,
    geel
    én blauw

    voorzichtig
    aan,
    gedrupsgewijs
    kleuren
    mijn dagen
    minder
    grijs.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Kleed van ’t leven

    Kleed van ’t leven
    valt in lagen,
    aaneengeregen
    door de dagen,
    vlieden jaren
    schrijlings
    heen.

    ’t Kleed gaat
    langzaam
    lichter kleuren,
    tijd vormt steeds
    meer scheuren.
    Dit te helen,
    kan maar Eén!

    Totdat ’t kleed
    voorgoed
    bezwijkt,
    het einde van zijn
    dag bereikt,
    een ander kleed
    wordt aangereikt….

    Het kleed
    bestaat niet meer
    uit dagen……
    Maar een ieder
    die in Hem gelooft,
    mag het voor
    Eeuwig dragen.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)
     

  • Gisteren heeft nooit bestaan

    Sinds kort heb ik geen vader meer,
    doch is ´t een tijd geleden
    de pijn doet elke dag nog zeer
    hij stierf in mijn verleden

    Plots zie ´k mijn vader
    op de bok
    hij zwaait en wenkt mij blijde
    verheugend spring ik achterop
    bevrijd uit ´t oude lijden.

    Nu kan ik verder
    verder gaan
    en gisteren
    heeft nooit bestaan.
     

    © Cobie Verheij-de Peuter
       september 2004

     

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.

  • Geborgen

    veilig ben je
    nu geborgen
    tot je op de
    jongste morgen
    zult ontwaken
    en je diepste
    verlangen
    zult ontvangen
    nieuw leven
    nieuw begin

    © Cobie Verheij-de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens

  • Droom

     

    De mensenstroom
    waarvan ik droom
    komt langzaam
    dichterbij
    de woordenstromen
    die tot mij komen
    zijn vreemd-
    bekend-
    het stemt me
    blij,

    Is het een droom?
    gedachtestroom?
    die plotseling
    overstroomt
    in mij?

    O dromen,
    kabbelend
    laat ik u binnen
    komen
    tot ik mee
    stroom
    in uw
    droom.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • De laatste vlucht

    {play}http://www.audiogedichten.nl/images/mp3/verheij_delaatstevlucht.mp3{/play}

    De laatste vlucht
    door donk´re lucht
    gedreven door
    een laatste zucht.

    Vlieg uit en spreid
    je vleugels wijd,
    vlieg verder dan
    ik reiken kan.
    Kijk niet meer om
    en wees niet bang.

    Zijn liefde maakt
    voor jou ruim baan
    Zó kom je veilig
    bij Hem aan.

    uit: “Schijnbaar mens” (2002)

  • Kwetsbaar web

    In de  wirwar
    van ’t leven
    worden
    je dagen
    aan elkaar
    geweven
    als draden
    in een
    kwetsbaar web
    die het
    zomaar…
    kunnen begeven

    In de wirwar
    van ’t bestaan
    neemt ieder jaar
    zijn eigen baan
    en wat ooit
    door Hem
    is begonnen
    zal eens…..
    als ‘nieuw’
    worden
    gesponnen.

    Uit: "Schijnbaar mens"

     

  • Voorbij

    voorbij
    niets meer
    te zeggen

    voorbij
    is niet
    het juiste
    woord

    voorbij
    is over –
    afgelopen

    voorbij
    gaat een leven
    echter nooit

    voorbij
    gaat geen
    verdriet
    en geen herinnering

    voorbij
    onze grenzeloze
    gedachten
    is het wonder
    dat wij niet
    verwachten

    voorbij de einder
    van de horizon
    gaat leven verder
    dat hier begon

    Uit: "Schijnbaar mens"