Blog

  • Geen villa of doorzon

    ’t is stiller
    dan stil
    in Maria’s hart

    killer
    dan kil
    haar weg
    is benard

    de barens-
    weeën
    vallen
    haar aan

    de nood
    is hoog
    hoe lang
    nog te gaan?

    de stal
    geeft redding
    geboorte
    volbracht

    het Kind
    in de kribbe
    de hemel
    die lacht

    als laagste
    gekomen
    de hoogste
    van al

    geen villa,
    of doorzon,
    maar gewoon
    in een stal

    de laagste – de hoogste
    de minste – vooraan
    de laatste – de eerste
    Waar wil jij straks staan?

    Cobie Verheij – de Peuter

     

  • De Mensenzoon

    Het Licht
    was gevallen
    op een meisje
    jong en trouw

    Maagd,
    Moeder,
    Vrouw,

    Het Licht
    is gaan schijnen
    op het Kindje
    wonder-
    schoon

    Zoon van God
    Zoon van Maria
    De mensenzoon

    Het licht
    dat zál stralen
    voorbij
    de dood

    Herder
    Immanuel
    Redder in nood

  • In flarden mist

    In flarden
    mist
    geloof ik nog
     
    In nevel-
    licht
    omhuld met vragen
     
    Als in een waas
    ervaar ik
    soms
     
    De licht-
    gevende
    dagen
     
    Door flarden
    mist
    heen
    zie ik weer
     
    Het antwoord
    op mijn
    vragen
     
    Het nevellicht
    onthult
    de pijn –
    verlicht het
    om te dragen
     
    Verbreek het waas
    en zie ‘Hem’ weer
    tot eer
    van ál
    je dagen.

  • Stralende nacht

    Nooit zal de nacht
    zo stralend zijn
    als in die ene nacht
    daar kwam de ster
    dichtbij een stal
    een wonder
    was volbracht

    Nooit zal de ster
    zo trots meer zijn
    te wijzen in de nacht
    naar de belofte
    die Gabriël
    aan Maria had gebracht

    Nooit zal een maagd
    nog maagdelijk zijn
    als zij een kind verwacht
    dat was alleen
    die ene keer
    dat God
    Zijn Zoon ons bracht.

    Ooit zal de nacht
    weer stralend zijn
    zoals die ene nacht
    als ’t Licht dan weer
    op aarde komt
    en álles is volbracht.

  • Oude jas

    De wereld is een oude jas
    waarin een ieder past
    en hoe je deze jas ook draagt,
    hij past je, ongepast!

    Cobie Verheij-de Peuter
  • Stille Zaterdag – 1

    de nacht is donker – hoor ’t gehuil
    geen stem –  kan nu nog klinken
    verbroken droom – verbroken dag
    hoe bitter – is dít drinken

     

    een twijg gebroken – van de stam
    verslagen – afgelegd
    mijn Redder – Heiland – Zoon van God
    als mens – in ’t graf gelegd.

     

    de steen – van ’t graf – drukt op mijn hart
    litteken – op mijn ziel
    De dood –  snijdt ál het leven af
    dit is de nacht – die viel

     

    Hoe troosteloos – lijkt nu ons lot
    hoe vormeloos – en leeg
    Dit is de nacht – van het verdriet
    die al het wit – verzweeg

     

    —————

     

    Of…  gloort er nog  – een sprankje hoop
    van Hem die schiep – het Licht
    Belofte – door Zijn Woord – Zijn Zoon
    waarvoor de dood – straks zwicht?

     

    In ’t donker  – van immens verdriet
    Schijnt zwak – het ochtendlicht
    De stilte zwijgt – ontsteek de kaars
    en geef elkander – zicht

     

    De lange nacht – zál overgaan
    Dé nieuwe dag – geboren
    Het Licht der Wereld – opgestaan
    Het donker – heeft verloren!

     

     

    (c) Cobie Verheij-de Peuter

    10 april 2006

    Uit: “Licht Verlangen”
     De bundel met bijna 80 gedichten is
    hier>>>> te bestellen.

     

  • Kind de Heer geeft jou Zijn zegen

    kind
    de Heer
    geeft jou Zijn zegen
    want je wordt vandaag gedoopt 

    Hij
    zal jou
    steeds weer omgeven
    hoe je leven ook verloopt 

    kind
    je hoort
    nu heel je leven
    dicht bij Hem, zo is beloofd. 

    helder
    water
    schenkt nieuw leven
    waterdruppels op je hoofd

    Kind
    ontvang
    dan nu zijn zegen
    jij Zijn kind, je bent gedoopt. 

    18 december 2005

    Uit: Licht Verlangen

  • Nog zoveel te doen

    nog  zoveel
    te doen

    zoveel
    te ontdekken

    zoveel
    te aanschouwen

    nog zoveel
    te leren

    met vallen
    en opstaan

    dat Híj
    erbij
    mag zijn

    je mag
    beschermen
    bewaren
    en behoeden

    zodat je
    je veilig
    zult weten.

    24 november 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Sneeuw

    Als er sneeuw valt
    op de wereld
    lichten alle dingen op
    wordt het donker
    weggenomen
    staat de wereld op zijn kop

    Als er sneeuw valt
    op de wereld
    zie ik in een vergezicht
    een oude droom
    die eens moet komen
    witter dan een zuiver Licht

    Als dát wit komt
    in de wereld,
    wit, dat nóóit meer
    smelten kan
    is het volle Licht gekomen
    dat de mensheid redden zal.

    December 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Verbaasd aan de wieg gestaan

    verbaasd
    aan de wieg staan
    en dit wonder
    bijna
    niet kunnen vatten

    zo groots,
    zo onnoembaar
    zo onnoembaar groot
    is de liefde
    voor het kind
    dat je ten deel
    is gevallen

    alleen
    verwondering
    én dankbaarheid
    kunnen het
    een naam geven

    24 november 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen

  • Nooit had ik je gezien

    nooit
    had ik je gezien
    nooit
    had ik je gehoord

    toch
    wist ik
    dat je er was

    diep in mij

    en dat je
    zou komen
    om het leven
    met ons
    te delen

    en nu je
    er bent
    heb ik je altijd al
    gekend

    zoals ik
    jou ken,
    kent de Vader
    ons.

    24 november 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Zomaar gekomen bij mensen

    zomaar
    gekomen
    bij mensen

    uit liefde

    geeft dit
    kind
    vertrouwen

    in de wereld

    in een nieuwe
    wereld,

    zo nieuw
    als dit kind
    zo mooi

    24 november 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Geboren is geborgen zijn

    geboren
    is geborgen
    zijn

    een warm
    gevoel
    van binnen

    geboren
    is heel veilig
    zijn

    bij hen
    die je
    beminnen.

    geboren
    is omgeven
    zijn

    door liefde
    mag je
    groeien

    geboren
    is het
    wonder zijn

    nu mag je
    open
    bloeien.
     

    Uit: “Licht Verlangen”

  • De roep

    Zwijgend roepen
    in de ruimte,
    binnenvallend
    in de zin,
    zonder woorden
    en gebaren,
    sprakeloos
    er middenin.

    Roepend zwijgen
    in de nachten,
    tandenknarsend
    hoofd omhoog,
    overstijgend
    eigen waarde,
    buigend voor
    wat Hem bewoog.

    Schreeuwend vragen
    aan de Vader,
    van het hoe
    en het waarom,
    onbeantwoord
    zijn mijn vragen,
    Hij geeft terug
    Waar het begon.

    Vragend roepen,
    zwijgend schreeuwen,
    antwoordt Hij
    Die alles schiep,
    ongekend
    de talen sprekend,
    weet ik nu
    dat Hij mij riep.

  • Een zee van woorden

    een zee
    van woorden-
    vloed….
    over me heen
    in wind en weer
    alleen

    o zee,
    fluister
    mijn naam
    neem mee
    al wat ik heb
    eb

    een golf…
    verlangen
    door me heen
    ik hoor een stem
    nooit meer
    alleen…

    zo is ’t goed
    einde-lijk…
    vloed….
     

    Uit: “Licht Verlangen”
     

  • Ademtocht

    [audio src="http://www.audiogedichten.nl/images/mp3/verheij_ademtocht.mp3" /]

    Ademtocht….
    geboren
    uit het
    onzegbare

    getogen
    uit het
    onnoembare

    stromend
    op het ritme
    van de zee
    golf na golf
    na golf

    Tot de laatste
    ademtocht….

     

    Uit: “Licht Verlangen”
     

  • Spinsels

    Ruwe storm
    verjaag
    de spinsels
    uit de toppen
    van de boom
    raak de takken
    maak ze buigzaam
    laat mij leven
    zonder schroom
     
    Geest van God
    verjaag
    de spinsels
    uit mijn geest
    en uit mijn hart
    stoel geen waarheid
    op verzinsels
    in een wereld
    zo verward
     
    Zachte bries
    omarm mijn leven
    alles in mij
    ligt nog braak
    laat Uw hand
    mijn wortels weven
    opdat ik niet
    ontworteld raak.

    27 september 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Sneeuw

    sneeuw
    dat het donker met licht overtrekt

    wit
    dat de wereld tot leven wekt

    licht
    dat weerkaatst waarheen het zal gaan

    wijs
    ons de Eeuwige  morgenster aan

    schijn
    op ’t Kind dat als sneeuw onbevlekt

    stralend
    van Liefde onze zonden bedekt.

    11 september 2005

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Haar mooiste reis

    Als een cocon
    Die openscheurde

    Mocht ze haar lichaam
    laten gaan

    opnieuw haar vleugels
    uitgeslagen

    op reis terug
    een nieuw bestaan

    Een nieuwe stad
    een heilig licht
    zo mooi kan niemand dromen
    die stad geheel in evenwicht
    daar mag zij binnenkomen….

    Verbroken is de macht
    van pijn
    geen ziekte, dood,
    geen medicijn,

    Alleen
    volmaakt,
    bij God te zijn…

    Nu woont zij
    in haar nieuwe huis
    Herkenning, blijdschap
    eeuwig thuis

    Haar mooiste reis….
    …..het paradijs….

    Cobie Verheij-de Peuter
    2 augustus 2005

    Opgedragen aan: Tante Jo

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is hier>>>> te bestellen.

  • Schrijdend

    Ochtendgloren
    Dag geboren
    Stralend
    In een nieuw begin
    Stil ontwaken
    ’t licht aanraken
    Prille schepping-
    levenszin

    Zonnestralen
    Warm onthalen
    Schijnend
    Naar het nieuwe land
    Licht onthullend
    Al omvullend
    Schrijdend naar de
    Overkant

    29 juli 2005
     

    Uit: "Licht Verlangen"