Een plaats
aan de haven
gebrand-
merkt
door verdriet
witte lakens
voor de ramen
groot onheil
is geschied!
aan de haven
gebrand-
merkt
door verdriet
witte lakens
voor de ramen
groot onheil
is geschied!
Jonge mensen,
die nieuwjaar –
wensen
levenslustig
vol van kracht,
toekomst vierend
in de nacht
Lichten
doven,
vuur
ontvlamt,
nauwelijks
geloven
dat het leven
plots
brandt!
doven,
vuur
ontvlamt,
nauwelijks
geloven
dat het leven
plots
brandt!
Rouwende
mensen
waar men
maar ziet,
de lakens
verdwijnen
de littekens
niet!
mensen
waar men
maar ziet,
de lakens
verdwijnen
de littekens
niet!
Een plaats
aan de haven
nooit meer
‘gewoon’,
gedachten
en woorden
een andere
toon.
aan de haven
nooit meer
‘gewoon’,
gedachten
en woorden
een andere
toon.
Gehavende
plaats,
gebroken
door één nacht
ik wens u allen
geloof, moed en kracht!
plaats,
gebroken
door één nacht
ik wens u allen
geloof, moed en kracht!