De nieuwe morgen, is aangebroken.
Duister verdwenen, Licht dat verscheen.
Engelen zingen, klinkende tonen,
vouwen hun vleugels, biddend ineen.
Kijk naar de bloemen, die zonder zorgen,
bloeien en groeien, onder Gods zon.
Maak je geen zorgen, voor nu of morgen,
laat je angst varen, Jezus die leeft!
Dank voor uw liefde, dank voor uw leven.
Dank dat u voor mij – stierf aan het kruis.
Dank dat mijn zonden, nu zijn vergeven.
De nieuwe Morgen, brengt mij eens Thuis.
Biddend om zegen, willen we vragen,
geef toch uw Vrede, ga niet voorbij.
Wees met wie lijden, op deze aarde,
wachtend tot Morgen, blijf ons nabij.
(Op de melodie van “Morning has broken”,
een Keltische Volksmelodie – Bunessan)