Tag: geloven

  • Lotus

    Bloem van het gevoel
    Ontvouwt voor mij een ander doel
    Met dit symbool
    Geef ik mijn groet
    Vouw mij weer dicht,
    Het ga je goed.

  • Licht van hoop

    Voor het donker
    ná het licht,
    komt een schijnsel
    vaag in zicht

    Sterren stralen
    doven zacht,
    de Morgenster
    wordt reeds verwacht.

    Na het donker
    vóór het zicht
    komt het Kind
    in ’t volle licht

    Licht van hoop
    en licht van leven
    Licht dat altijd
    licht zal geven.

    Auteur: Cobie Verheij-de Peuter

    ©november 2004

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Levensvlucht

    Je levensvlucht
    is als de lucht
    zo helder en zo blauw
    de vlucht waarheen
    dat weet maar Eén!
    Zoek het bij Hem alleen….

    (2002)

  • Later

    De dag
    wordt al
    wat later

    De avond
    komt
    in zicht

    De nacht
    breekt
    langzaam open

    door ’t schijnen
    van het
    Licht.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002) 

  • Lakens voor de ramen (Volendam)

     

    Een plaats
    aan de haven
    gebrand-
    merkt
    door verdriet
    witte lakens
    voor de ramen
    groot onheil
    is geschied!

    Jonge mensen,
    die nieuwjaar –
    wensen
    levenslustig
    vol van kracht,
    toekomst vierend
    in de nacht

    Lichten
    doven,
    vuur
    ontvlamt,
    nauwelijks 
    geloven
    dat het leven
    plots
    brandt!

    Rouwende
    mensen
    waar men
    maar ziet,
    de lakens
    verdwijnen
    de littekens
    niet!

    Een plaats
    aan de haven
    nooit meer
    ‘gewoon’,
    gedachten
    en woorden
    een andere
    toon.

    Gehavende
    plaats,
    gebroken
    door één nacht
    ik wens u allen
    geloof, moed en kracht!

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Kleur

    Geen enk’le 
    kleur
    meer
    om te verven

    ontnomen
    door jouw
    plotse sterven

    de dagen 
    zijn nu
    zwart
    zwart
    grijs

    kleurloos
    vervolg
    ‘k mijn
    levensreis

    totdat ik
    weer
    mijn handen
    vouw

    mijn ‘schreeuw
    ‘stil aan Hem
    toe-
    vertrouw

    Ontvang ‘k
    van Hem
    rood,
    geel
    én blauw

    voorzichtig
    aan,
    gedrupsgewijs
    kleuren
    mijn dagen
    minder
    grijs.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Kleed van ’t leven

    Kleed van ’t leven
    valt in lagen,
    aaneengeregen
    door de dagen,
    vlieden jaren
    schrijlings
    heen.

    ’t Kleed gaat
    langzaam
    lichter kleuren,
    tijd vormt steeds
    meer scheuren.
    Dit te helen,
    kan maar Eén!

    Totdat ’t kleed
    voorgoed
    bezwijkt,
    het einde van zijn
    dag bereikt,
    een ander kleed
    wordt aangereikt….

    Het kleed
    bestaat niet meer
    uit dagen……
    Maar een ieder
    die in Hem gelooft,
    mag het voor
    Eeuwig dragen.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)
     

  • Kinderogen

    Kinderogen,
    onbevangen zicht
    op een wereld
    die nog open ligt.
    Kinderogen,
    droom je droom
    maak een wereld
    van sjaloom….

    Uit: "Licht Verlangen"

     

  • Kind van hoop (Tsunami)

    (lied n.a.v. Tsunami, wanneer men het lied als gedicht wil lezen, dient het refrein slechts 1x aan het eind gelezen te worden)
    1. Tussen schelpen
    zand en water

    speelden kind’ren
    van de hoop

    bouwend aan
    hun zandkastelen

    nam de vloed
    een and’re loop

    REFREIN:
    Kind van zorg’loos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen

    2. Stranden, zonnig,
    onverlaten

    zonnestralen
    om je heen

    plots de golven
    van het water

    slaat het leven
    ruw uiteen.

    REFREIN:
    Kind van zorg’ loos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen
    3. Kinderkleurtjes
    meegenomen

    rood, geel blauw,
    door vloed gemengd

    tot een grijs
    dat niet kan dromen

    van het kind
    dat je nu bent

    REFREIN:
    Kind van zorg’ loos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen

    4. Onder stralend
    mooie wolken

    wonen kind’ren
    van verdriet

    zoekend, vragend
    en diep zuchtend

    zingt hun hart
    een ander lied.

    REFREIN (let op: i.p.v. Kind van.. nu Lied van…:
    Lied van zorg’ loos
    willen leven

    Lied van hoop
    dicht om je heen

    Lied van álles
    willen geven

    Lied van ééns
    nooit meer alleen

    eventueel nogmaals REFREIN (nu weer me Kind van…: )
    Kind van zorgloos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen

    @ Cobie Verheij-de Peuter, december 2004

     

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.

  • Kan niet danken

    Mijn God, ik kan niet danken
    ik weet niet meer hoe dat moet

    Mijn God, ik kan alleen maar janken
    door de storm die in mij woedt.

    Mijn God, soms hoor ´k Uw klanken,
    dat raakt mijn ziel, vult mijn gemoed

    Mijn God, ik ben één van uw ranken,
    ik voel dat u mij steeds weer behoedt

    Mijn God leer mij opnieuw te danken,
    en laat mij zien hoe ik verder moet…..


    (2002)

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Kerstnacht

    Dit is de nacht 
    voor alle vreemden,
    een schaduwplaats 
    voor de ontheemden 
    die hoopvol zoeken
    in de tijd 
    naar vrede en gerechtigheid. 

    Dit is de nacht 
    dat ´t donker wijkt, 
    een engel
    uit de hemel kijkt
    naar ’t wonder
    dat niet ver
    meer lijkt

    Dit is de nacht 
    door ´t Licht verwacht,
    de kilte wordt verwarmd,
    de aarde wordt omarmd
    de ster wijst naar een stal 
    als teken dat de minste 
    de hoogste worden zal….!

    Cobie Verheij-de Peuter

    december 2003

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.

  • Juliana – Lentekoningin

    En bijna is het lente….
    De vorst is uit de lucht
    Trotserend alle stormen
    Geeft zij haar laatste zucht.

    Nu bloeit de lente open…
    Geeft zij weer nieuwe hoop
    Een tak is uitgelopen
    Nieuw leven neemt een loop

    Zij schenkt haar moederwarmte
    Die ze in zich had weer door
    Omarmt daarmee seizoenen
    Gaat nimmer meer teloor!

    Die leeft die zal ook sterven
    Die sterft die gaat ons voor
    Het Koninkrijk beërven
    Zij leeft nu immer door….

    Zaterdag, 20 maart 2004

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Juiste maat

    Laat je gewichten
    zuiver zijn
    tel zo de juiste
    maat

    Weeg alle woorden
    één voor één
    opdat je niemand
    schaadt.
     

    © Cobie Verheij-de Peuter
    (2002)

     

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.

  • Jou te zien

    Jou
    te zien,
    zo in elkaar
    gedoken
    Jou
    te zien,
    zo stil
    en zo gebroken
    Je houdt
    je schuil
    in stil
    gehuil
    verstopt
    in je
    cocon
    met spinsels
    die je zelf
    verzon
    breek open!
    ontrafel
    het geheim
    keer terug
    om weer
    te `zijn´
    die je was
    en blijven
    zult
    in geloof
    en in geduld

    wordt je leven
    opnieuw vervuld.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"

  • Jij meisje

    Jij,
    meisje
    engelachtig
    wezen
    nog zo pril
    en onbelezen
    lig je
    daar stil
    en ziek,
    te wezen.

    Jij
    meisje,
    zo onschuldig
    en zo rein
    draag je
    een
    onrechtvaardige
    pijn
    waarom moet
    dit ongeneeslijk zijn?

    Jij
    meisje,
    heb jij niets
    te vragen
    waarom jij
    dit allemaal
    moet dragen

    " U,
    volwassen mens
    waarom zou ik
    vragen stellen
    moet ik ù
    nu gaan vertellen
    dat ik bijna beter ben?
    nog heel even….
    dan krijg ik
    een beter leven…."

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Jij kind

    Nog onbevangen
    kunstig-kind
    tracht te vangen
    licht en wind

    jij kind van toekomst
    van vòòr verdriet
    pluk alle dagen
    kleur wat je ziet

    jij kind van aarde
    zee en zon
    ontvang wat je
    niet pakken kon

    jij kind van kijken
    vooruit gericht
    zonder ontwijken
    het naderend vergezicht

    jij kind van heden
    én van voorbij
    plots afgesneden
    jij kind van mij

    jij kind van mij
    kijk niet meer om
    niets gaat voorbij
    kom ééns weerom!
     

    © Cobie Verheij – de Peuter
    (2002)

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Ja zeggen

    Nog voor wij jou hebben gekend
    Was jouw leven bij Hem al bekend
    In Zijn Licht ben jij bij ons geboren
    Dankbaar als nooit tevoren
    brachten wij jou terstond
    naar het doopfont 

    Daar hebben wij de belofte gedaan
    Jou in geloof voor te gaan
    Dàt was makkelijker gezegd
    dan gedaan

    In je kinderjaren huppelde je
    vrolijk naast God
    Je was zijn maatje
    tot…..
    je zelf zoveel vragen had
    zodat je niet meer zo goed
    kon lopen op Zijn pad.

    Kritisch keek je om je heen
    vanzelfsprekendheid verdween
    tot…
    je Ja zei
    tegen God.

    Dankbaar als nooit tevoren
    mochten wij jouw Ja-woord horen

     

    © Cobie Verheij – de Peuter
    (2001)

  • In de schaduw

    Lijdend
    in de schaduw
    van het oude
    jaar….
    sta ik
    vol verlangen
    klaar…
    om door
    te breken
    naar
    het nieuwe
    jaar…

    Ongerept,
    vol verwachting
    liggen
    daar….
    al mijn
    levensdagen
    klaar….

    Wanneer
    de schaduwen
    verdwijnen…
    zullen nieuwe
    dagen
    voor eeuwig
    schijnen…

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.

  • Ik heb er echt genoeg van (Tsunami)

    (geschreven voor de Kinder CD "Scholen zingen voor slachtoffers van de
    vloedgolf op Sri Lanka"


    Ik heb er echt genoeg van
    Ik vind het zo gemeen
    Want ik, ja ik, heb alles
    En jij, jij hebt er geen

    Je hebt geen televisie
    Geen pen of geen mobiel
    Laat staan een spelcomputer
    Omdat de vloedstroom viel.

    Ik heb er echt genoeg van
    Ik vind het zo gemeen
    Want ik, ja ik, heb alles
    En jij bent zo alleen.

    Je hebt geen mooie kleren
    Geen brood met pindakaas
    Geen boeken om te leren
    De zee was jou de baas

    Ik heb er echt genoeg van
    Ik vind het zo gemeen
    Want ik, ja ik, heb alles
    Jouw huis heeft zelfs geen steen

    Je hebt geen leren voetbal
    Geen “baby born” of fiets
    Geen tuin om in te spelen
    Jij hebt nu helemaal niets

    Maar ik, ja ik, heb alles
    En jij hebt er niet één
    ‘k Wil alles met je delen
    Ben jij niet zo alleen!

    Je vader of je moeder
    Je broertje, oom of zus
    Of wie heb jij verloren
    Van wie mis jij een kus?

    Mijn kus wil ik jou geven,
    En ‘k zing dit lied voor jou
    Mijn spaarpot wil ik legen
    Dan wordt de hemel blauw.

    @Cobie Verheij-de Peuter
    2 januari 2005

    Uit: "Licht Verlangen"
    De bundel met bijna 80 gedichten is hier>>>> te bestellen.

    Op muziek gezet door Roelof Elsinga

  • Hogere gedachten

    hoger
    golven
    de gedachten
    als een zee
    zo wijd
    en zijd

    hoger
    schijnen
    de gedachten
    als een ster
    zo licht
    vol zicht

    hoger
    alomvattend
    hoger
    zo ver
    voorbij de tijd
    is de Gedachte
    werkelijkheid

    © Auteur: Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)