Tag: geloof

  • Boom

    Zoals een boom
    die wordt geveld
    zijn onze dagen
    wel geteld….
    Ruisend viel de boom
    plots neer
    op jou, mijn liefste,
    ommekeer……
    Ontsprong daarmee
    nog nét de dans,
    God gaf jou nog
    een nieuwe kans…..

    © Cobie Verheij – de Peuter

  • Met ogen dicht

    Met ogen
    dicht
    zoek ik
    gericht
    naar licht
    dat binnen
    valt
    door de gesloten
    ruiten

    Met ogen
    dicht
    krijg ik
    nu zicht
    op Licht
    dat niet
    buiten
    valt
    te sluiten.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Ogen

    Tussen
    witte
    lakens

    liggen
    je ogen
    als bakens

    en blikken
    glanzend
    vooruit

    Ogen
    die praten
    zonder geluid

    Je gestalte
    straalt
    een geheimenis
    uit

    ’t Is net of je weet
    van ál
    wat er hierna
    komen zal!

    (voor Esther van E.)

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Nu

     

    Nu heb je veel vrienden
    waarmee je kunt praten
    Straks ben je misschien
    door die vrienden
    verlaten.

    Nu heb je nog iedere dag
    je ontbijt
    Wie weet, ben jij het
    die morgen honger lijdt.

    Nu ben je nog vrolijk,
    nu ben je nog blij,
    Straks is dit misschien
    allemaal voorbij

    Nu ben je nog zorgloos,
    zo zonder verdriet
    Wie weet is er morgen
    iets vreselijks geschied.

    Nu leef je nog in onzekerheid,
    maar vol goede moed
    Straks is die onzekerheid voorbij,
    als je Hem hebt ontmoet.

    Dan pas ben je vrolijk,
    dan pas ben je blij
    dan pas gaat het mooie
    nooit meer voorbij

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Niet nù

    Niet nù
    niet nooit
    gedacht,
    verwacht
    verzwegen.

    Maar straks
    en ooit
    de openheid
    verkregen

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Moslim, Christen, of ook niet… (Theo van Gogh)

    moslim…. christen…… 
    of ook niet……
    je bent een lafaard
    als je schiet

    zonder zin
    zonder woord
    wordt een mening
    cru vermoord

    zonder zin
    zonder woord
    wordt een stem
    niet meer gehoord

    moslim, christen
    of ook niet
    spreek de waarheid
    die je ziet

    november 2004
    n.a.v. de moord op Theo van Gogh d.d. 2 november 2004

  • Mijn woorden

     

    Mijn woorden 
    zijn niet
    van mezelf

    ze komen
    dáár
    vandaan

    ik weet
    niet hoe
    ik ’t
    zeggen moet

    ’t is van
    een ander
    bestaan.

    © Auteur: Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Mijn Schepper, mijn Heiland

    Heel ingetogen,
    wil ik U verhogen,
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    van U wil ik zijn.

    Met stil verlangen,
    zing ik mijn gezangen
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    U maakt mij blij.

    Mijn hoofd gebogen
    In eerbied getogen
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    blijf altijd nabij

    Voor heel mijn leven,
    wil mij toch vergeven,
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    de schaamte voorbij.

    U zal ik loven,
    hier en daar boven,
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    in U ben ik vrij!

    februari 2002

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Met veren ruisend

     

    De engel
    die verscheen
    en onverricht
    verdween
    viel mij
    zo bitter
    tegen,
    zijn komst
    was stil,
    wij beiden
    zwegen.

    Hij scheen
    zo somber
    en gelaten,
    ogen
    peinzend
    zonder praten,
    witte veren
    zonder pracht,
    naar mij
    wenkend
    in de nacht.

    Vanonder
    een trillende
    deken
    heb ik naar hem
    gekeken,
    zijn gebaar
    wilde ik niet
    verstaan
    Met veren ruisend
    is hij toen weer
    heengegaan.

    Ik zal hem eens
    weer weder
    zien,
    dan ga ik
    met hem
    mee
    misschien….

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

    P

  • Merel

     

    Zie,
    hoe de merel
    zijn evenwicht
    bewaart
    op de gebogen
    takken

    om met zijn snavel
    ongeëvenaard
    de besjes
    van de lijsterbes
    te pakken.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Mensen zonder naam

     

    Mensen die in het donker leven
    Mensen die in het donker gaan
    Mensen die met angst en beven
    Eenzaam in het leven staan 

    Mensen met gebogen hoofden
    Mensen zonder moed of hoop
    Mensen die het ooit geloofden
    Gaan voor ’t leven op de loop

    Mensen zonder ware liefde
    Mensen zonder huis of haard
    Mensen die een ander griefde
    Vinden ’t leven niets meer waard

    Mensen met een last beladen
    Mensen met een zieke geest
    Mensen levend in het kwade
    Leven angstig en bevreesd.

    Mensen doe de deur eens open
    Voor de mensen zonder naam
    Laat je warmte voor hen branden
    Laat jouw liefde met hen gaan.

    ©maart 2005

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Lotus

    Bloem van het gevoel
    Ontvouwt voor mij een ander doel
    Met dit symbool
    Geef ik mijn groet
    Vouw mij weer dicht,
    Het ga je goed.

  • Licht van hoop

    Voor het donker
    ná het licht,
    komt een schijnsel
    vaag in zicht

    Sterren stralen
    doven zacht,
    de Morgenster
    wordt reeds verwacht.

    Na het donker
    vóór het zicht
    komt het Kind
    in ’t volle licht

    Licht van hoop
    en licht van leven
    Licht dat altijd
    licht zal geven.

    Auteur: Cobie Verheij-de Peuter

    ©november 2004

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Levensvlucht

    Je levensvlucht
    is als de lucht
    zo helder en zo blauw
    de vlucht waarheen
    dat weet maar Eén!
    Zoek het bij Hem alleen….

    (2002)

  • Later

    De dag
    wordt al
    wat later

    De avond
    komt
    in zicht

    De nacht
    breekt
    langzaam open

    door ’t schijnen
    van het
    Licht.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002) 

  • Lakens voor de ramen (Volendam)

     

    Een plaats
    aan de haven
    gebrand-
    merkt
    door verdriet
    witte lakens
    voor de ramen
    groot onheil
    is geschied!

    Jonge mensen,
    die nieuwjaar –
    wensen
    levenslustig
    vol van kracht,
    toekomst vierend
    in de nacht

    Lichten
    doven,
    vuur
    ontvlamt,
    nauwelijks 
    geloven
    dat het leven
    plots
    brandt!

    Rouwende
    mensen
    waar men
    maar ziet,
    de lakens
    verdwijnen
    de littekens
    niet!

    Een plaats
    aan de haven
    nooit meer
    ‘gewoon’,
    gedachten
    en woorden
    een andere
    toon.

    Gehavende
    plaats,
    gebroken
    door één nacht
    ik wens u allen
    geloof, moed en kracht!

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Kleur

    Geen enk’le 
    kleur
    meer
    om te verven

    ontnomen
    door jouw
    plotse sterven

    de dagen 
    zijn nu
    zwart
    zwart
    grijs

    kleurloos
    vervolg
    ‘k mijn
    levensreis

    totdat ik
    weer
    mijn handen
    vouw

    mijn ‘schreeuw
    ‘stil aan Hem
    toe-
    vertrouw

    Ontvang ‘k
    van Hem
    rood,
    geel
    én blauw

    voorzichtig
    aan,
    gedrupsgewijs
    kleuren
    mijn dagen
    minder
    grijs.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Kleed van ’t leven

    Kleed van ’t leven
    valt in lagen,
    aaneengeregen
    door de dagen,
    vlieden jaren
    schrijlings
    heen.

    ’t Kleed gaat
    langzaam
    lichter kleuren,
    tijd vormt steeds
    meer scheuren.
    Dit te helen,
    kan maar Eén!

    Totdat ’t kleed
    voorgoed
    bezwijkt,
    het einde van zijn
    dag bereikt,
    een ander kleed
    wordt aangereikt….

    Het kleed
    bestaat niet meer
    uit dagen……
    Maar een ieder
    die in Hem gelooft,
    mag het voor
    Eeuwig dragen.

    uit: "Schijnbaar mens" (2002)
     

  • Kinderogen

    Kinderogen,
    onbevangen zicht
    op een wereld
    die nog open ligt.
    Kinderogen,
    droom je droom
    maak een wereld
    van sjaloom….

    Uit: "Licht Verlangen"

     

  • Kind van hoop (Tsunami)

    (lied n.a.v. Tsunami, wanneer men het lied als gedicht wil lezen, dient het refrein slechts 1x aan het eind gelezen te worden)
    1. Tussen schelpen
    zand en water

    speelden kind’ren
    van de hoop

    bouwend aan
    hun zandkastelen

    nam de vloed
    een and’re loop

    REFREIN:
    Kind van zorg’loos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen

    2. Stranden, zonnig,
    onverlaten

    zonnestralen
    om je heen

    plots de golven
    van het water

    slaat het leven
    ruw uiteen.

    REFREIN:
    Kind van zorg’ loos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen
    3. Kinderkleurtjes
    meegenomen

    rood, geel blauw,
    door vloed gemengd

    tot een grijs
    dat niet kan dromen

    van het kind
    dat je nu bent

    REFREIN:
    Kind van zorg’ loos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen

    4. Onder stralend
    mooie wolken

    wonen kind’ren
    van verdriet

    zoekend, vragend
    en diep zuchtend

    zingt hun hart
    een ander lied.

    REFREIN (let op: i.p.v. Kind van.. nu Lied van…:
    Lied van zorg’ loos
    willen leven

    Lied van hoop
    dicht om je heen

    Lied van álles
    willen geven

    Lied van ééns
    nooit meer alleen

    eventueel nogmaals REFREIN (nu weer me Kind van…: )
    Kind van zorgloos
    willen leven

    Kind van hoop
    dicht om je heen

    Kind van álles
    willen geven

    Kind van ééns
    nooit meer alleen

    @ Cobie Verheij-de Peuter, december 2004

     

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.