Categorie: Verdriet

  • Schuurt verdriet je binnenkant

    Als het leven gaat door dalen
    schuurt verdriet je binnenkant.
    Blijf dan toch je koers bepalen
    want het stuur ligt in Zijn hand.

  • lamgeslagen

    lamgeslagen

    bange hart

    roept om hulp

    sla je vleugels uit

    engel

    (Dichtvorm: elfje)

  • Soms moet ik wel eens huilen

    soms moet ik
    weleens huilen
    waarom
    dat weet ik niet
    er zit dan iets van binnen
    dat voelt als diep verdriet

    dan denk ik
    aan de jaren
    dat ik nog jong
    en vrij
    geen notie had
    van zorgen
    ik was nog jong en blij.

    ik zie
    alleen in spiegels
    en kijk niet meer
    vooruit
    wat was
    dat zal weer komen
    beslagen is
    de ruit.

    eens laat ik
    alles achter
    het zicht
    dat deert niet meer
    dan mag ‘k
    uiteindelijk komen
    in ’t Licht
    van onze Heer.
     

  • Verdriet grijpt om je heen

    Verdriet grijpt om je heen
    en kan jou nét niet pakken!

    Maar áls het je zou treffen,
    zou dan je leven knakken?

    Weet dan: er is één troost,
    waar je altijd naar mag zoeken.

    God is jouw steun en toeverlaat,
    je mag hem nú al roepen.

    Hij is je Vader, jij Zijn kind,
    Hij kent jouw wel en wee.

    Als ooit verdriet je treffen zal,
    gaat Vader met je mee.

  • In flarden mist

    In flarden
    mist
    geloof ik nog
     
    In nevel-
    licht
    omhuld met vragen
     
    Als in een waas
    ervaar ik
    soms
     
    De licht-
    gevende
    dagen
     
    Door flarden
    mist
    heen
    zie ik weer
     
    Het antwoord
    op mijn
    vragen
     
    Het nevellicht
    onthult
    de pijn –
    verlicht het
    om te dragen
     
    Verbreek het waas
    en zie ‘Hem’ weer
    tot eer
    van ál
    je dagen.

  • Vergissen

    De voeten lopen niet zo snel
    Gedachten lopen sneller
    gevoelens zijn niet meer zo fel
    pijnscheuten worden feller
    door liefde die ik node mis
    van hen die ik moet missen

    áls ´k me niet vergis……
    hoe kón ´k me zo vergissen???

    uit: "Schijnbaar mens" (2003

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Uw licht

     

    Uw Licht,
    valt op de aarde, 
    schijnt op de mensen neer

    Uw Licht,
    is vol van waarde
    U bent mijn Heil en Heer

    REFREIN: Lichtend Licht
    blijf altijd schijnen,
    troost de mensen met verdriet.
    Heer, mijn God, blijf altijd bij me
    Ik loof u eeuwig met mijn lied!

    Uw Licht,
    verlicht de smarten
    schenkt mensen beter zicht

    Uw Licht
    vervult de harten
    ik dank U voor Uw Licht

    REFREIN: Lichtend Licht
    blijf altijd schijnen,
    troost de mensen met verdriet.
    Heer, mijn God, blijf altijd bij me
    Ik loof u eeuwig met mijn lied!

    Uw Licht,
    zal altijd schijnen
    dwars door het leven heen

    Uw Licht
    zal nooit verdwijnen
    als U is er geen één!

    REFREIN: Lichtend Licht
    blijf altijd schijnen,
    troost de mensen met verdriet.
    Heer, mijn God, blijf altijd bij me
    Ik loof u eeuwig met mijn lied!
    Uw Licht
    zal altijd schijnen
    dwars door het leven heen.
    Uw Licht
    zal nooit verdwijnen
    als U is er geen één!
     

    © Cobie Verheij – de Peuter
    (september 2003) 

     

     

    299398kerstBaarssen Het gedicht "Uw Licht" is vertolkt in muziek en op de cd "Kerst met Piet Baarssen" te beluisteren.

    De cd is nog te verkrijgen bij http://www.mirasound.nl kijk bij "Nieuwe releases"

    Demo is hier

    {mmp3}uwlicht.mp3{/mmp3}  play | Download
    te beluisteren.

    Uit: "Licht Verlangen"
     De bundel met bijna 80 gedichten is     hier>>>> te bestellen.

  • Lakens voor de ramen (Volendam)

     

    Een plaats
    aan de haven
    gebrand-
    merkt
    door verdriet
    witte lakens
    voor de ramen
    groot onheil
    is geschied!

    Jonge mensen,
    die nieuwjaar –
    wensen
    levenslustig
    vol van kracht,
    toekomst vierend
    in de nacht

    Lichten
    doven,
    vuur
    ontvlamt,
    nauwelijks 
    geloven
    dat het leven
    plots
    brandt!

    Rouwende
    mensen
    waar men
    maar ziet,
    de lakens
    verdwijnen
    de littekens
    niet!

    Een plaats
    aan de haven
    nooit meer
    ‘gewoon’,
    gedachten
    en woorden
    een andere
    toon.

    Gehavende
    plaats,
    gebroken
    door één nacht
    ik wens u allen
    geloof, moed en kracht!

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens" (2002)

  • Kan niet danken

    Mijn God, ik kan niet danken
    ik weet niet meer hoe dat moet

    Mijn God, ik kan alleen maar janken
    door de storm die in mij woedt.

    Mijn God, soms hoor ´k Uw klanken,
    dat raakt mijn ziel, vult mijn gemoed

    Mijn God, ik ben één van uw ranken,
    ik voel dat u mij steeds weer behoedt

    Mijn God leer mij opnieuw te danken,
    en laat mij zien hoe ik verder moet…..


    (2002)

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Jou te zien

    Jou
    te zien,
    zo in elkaar
    gedoken
    Jou
    te zien,
    zo stil
    en zo gebroken
    Je houdt
    je schuil
    in stil
    gehuil
    verstopt
    in je
    cocon
    met spinsels
    die je zelf
    verzon
    breek open!
    ontrafel
    het geheim
    keer terug
    om weer
    te `zijn´
    die je was
    en blijven
    zult
    in geloof
    en in geduld

    wordt je leven
    opnieuw vervuld.

    © Cobie Verheij – de Peuter
    uit: "Schijnbaar mens"