Categorie: Pinkstergedichten

Het vuur dat woedt in heel de wereld,
waar mensen lijden, ongehoord,
waar oorlog, honger, onrecht heersen,
daar waait Zijn Geest nog altijd voort. 

O Licht vol vuur ga over grenzen,
ontvlam in liefde, geef geloof. 
Uw adem waait voor alle mensen,
Uw Spirit is voor niemand doof. 

Wakker ons aan, o heilige Adem
al is de toekomst ongewis.
Ik strek mijn handen naar de hemel:
kom Geest, die bron van leven is.

De wind verspreidt de zaden
van bloemen op het veld
ontkiemend tot nieuw leven
zijn ze door Hem geteld.

Zijn geest waait door de wereld
raakt aan wie Hem verstaan
ontkiemend in ons leven
wakkert Zijn vuur ons aan.

 

Op vleugels daalt de liefde neer
raakt ziel en harten aan
vuur, oud en jong en van weleer
dat nooit meer uit zal gaan.

Vlam in glas en vlam uit vuur
tongenvormende taal ontloken,
zo vernieuwend en zo puur,
heeft het woord een taal gesproken.
Geest ontsteek in ons het vuur!

 

Zijn adem laat de bomen leven
Zijn geest wakkert de mensheid aan
Aarde en hemel ons gegeven
Spirit die waait waarheen hij kan gaan.

De pinksterbloemen staan in bloei,
een weelde voor het oog,
zij heffen al hun takjes op
en wijzen naar omhoog;
daar komt een Heilig vuur omlaag,
Geest die mij raken mag
en dankbaar open ik mijn ziel
op deze pinksterdag.

 

Wakker mij aan in dit getij,
ontbrand in mij een vuur,
doof lauwheid en laai op in mij,
maak mij uw creatuur.

 

Laat vuur in je ontvlammen
als teken in de tijd
dat angst je niet kan vangen
door ‘t licht dat je verspreidt.

Zijn adem geeft het leven
Zijn Spirit is nabij
ontvang wat wordt gegeven
word nieuw, de geest maakt vrij.

Vonk zo licht in al zijn luister,
raakt het hart in woord en taal,
morgenstond verbreekt het duister,
Pinksterfeest voor allemaal!

Binnenin mij
woont het wonder
Als een vlam
zo heel bijzonder

Licht Hij mij
nog altijd bij
Spirit, geest,
Hij maakt mij vrij

Hij, mijn trooster
in verdriet
Ik voel hem
in woord en lied

Vurig brandend
van verlangen
In mijn hart
Hem te ontvangen.