Kijk omhoog en zie de wolken, traag of snel gaan zij voorbij,
wolken wit en blauwe luchten, rode zon bij ’t ochtendtij.
Oranje boven, hoog in ‘t vaandel, vierend het bevrijdingsfeest,
na vijf zware oorlogsjaren, was het wel genoeg geweest.
Enkele voorname heren, kwamen hoopvol bij elkaar
en na heel kort debatteren, hadden zij hun plan reeds klaar;
in hun zwart gestijfde jassen, met een zwarte hoge hoed,
werd bij hen ‘t idee geboren, dat men ‘Vrede’ vieren moet.
Oranje Vereniging Rijnsburg, werd door hen vlot opgericht,
en vol vurig enthousiasme, zag de OV ’t levenslicht.
Bloemendorp met fijne mensen, van oudsher koningsgezind,
samen sterk, altijd daadkrachtig, ook wel eens bij tegenwind.
Eind augustus, bloemenhulde, bij de Wilhelminaboom,
men kwam saam op haar verjaardag, Wilhelmina droeg de kroon.
Koninginnedag werd geboren en dit feest was ‘je van het’
en wordt nu, sinds enk’le jaren, als de Koningsdag voortgezet.
Het bestuur was eerst voor mannen, vrouwen hoorden daar niet bij.
Eindelijk na 30 jaren, was de vrouw ook van de partij,
en de outfit der bestuurders, werd behoorlijk aangepast,
blouse of stropdas, kleur oranje, gaf ‘t geheel een mooi contrast
Er kwam ook een echte kermis, waar veel te genieten viel,
samen één als dorpsgenoten, niemand was het vijfde wiel.
Bij het feest “1000 jaar Rijnsburg”, liepen jong en oud verkleed,
als een kroon op deze feestweek, maakte de zon ‘t feest compleet.
Veel vertier en pret voor ieder, spelletjes voor jong en oud,
mastklimmen of boegsprietlopen, voor de lol en niet voor goud!
vuurwerk, taptoe, viswedstrijden, snoepzak kids was altijd top,
kindercorso, puzzeltochten, iedereen genoot volop.
Nieuwigheden en tradities, beiden komen nu aan bod.
Driekwart eeuw, maar niet oubollig, nu eens plechtig dan weer vlot.
Als augustus is gekomen, trekt het corso door de streek,
niemand hoeft dan op vakantie, er is feest, de hele week.
Donderdag, de grote feestdag, gaan al onze vlaggen uit,
heel het dorp komt naar het centrum, kerkklokken worden geluid.
Heerlijk is het om te zingen, bij de Zomeravondzang,
met ons hart naar buiten open, jubelend zo hard het kan.
Er zijn ook decemberfeesten, op ‘t plein bij de Grote Kerk,
samenzang, kerstmarkt, glühwijntje, de OV die schuwt geen werk.
Zij verbroedert dorpsgenoten, dat maakt ‘t leven nog meer waard
Samen vieren, samen zingen, dat is Rijnsburgs’ ware aard
Maar de vrede mogen vieren, is het allerhoogste goed
te herdenken, hen die vielen, onze vrijheid door hun moed
Wat een voorrecht dit te vieren, in ons Rijnsburg, jaar na jaar,
al die taken nam men op zich, niets was de OV te zwaar.
Kijk omhoog en zie de wolken, traag of snel gaan zij voorbij,
ook de tijd is zo gevaren, driekwart eeuw zijn wij al “vrij”.
Dankbaar wordt de vlag gehesen met een welgemeend hoezee,
trots en blij voor alle jaren, van de jarige OV.
Cobie Verheij
