Categorie: Geloof, hoop en liefde

In dit leven vol van zorgen,
waar de kerk steeds leger raakt,
groeit een groot en stil verlangen,
dat de hoop in ons ontwaakt.

Hoopvol naar de toekomst kijken,
naar wat komt… Zijn Koninkrijk.
Hoop op vrede, eeuwig leven,
eens is iedereen gelijk.

Zoveel mensen, zoveel zinnen,
samen willen we vooruit.
‘n luisterend oor en acceptatie
is een klip en klaar geluid.

Ben je anders dan een ander,
zing maar op je eigen wijs,
ieder mens die is van waarde;
mèt elkaar gaan wij op reis,

naar de hoogte, diepte, dalen,
naar geluk, verdriet en pijn,
om te vieren en te troosten,
om er voor elkaar te zijn.

Afkomst, psyche of geaardheid
zijn de Schepper welbekend,
mensen zijn door Hem geschapen,
jij bent goed zoals je bent.

Ben je oud of jong, ontheemde,
ben je arm, heb je geen cent,
ben je bang of ben je eenzaam,
weet dan dat je welkom bent.

Jezus zegt: “Help toch je naasten,
wees oprecht met hen begaan
alles wat je voor een ander doet,
heb je ook aan mij gedaan”.

Zijn boeket dat zijn wij samen
Helpend, hoopvol, rijk van kleur,
in de kerk, maar ook daar buiten
gaan we samen door één deur.

Vinden we veel nieuwe wegen,
zoeken we naar ‘t Eeuwig Licht.
In dát licht vragen we om zegen;
dan krijgt de kerk een nieuw gezicht!

Ik zoek de lichtjes in jouw ogen
dat licht weerkaatst op mijn gezicht
beroeren mij vol mededogen
ik zie in jou een zuiver Licht.

Ik trek me terug en wacht
totdat het tij zal keren
het licht wordt na de nacht
de dauw mij zal kalmeren

Ik trek me terug en rust
aan de oever van de hoop
het water dat mij kust
stroomt met haar eigen loop

Ik trek me terug en kijk
naar luchten, bergenhoog,
waar komt mijn hulp vandaan?
Ik zie de regenboog.

Jij raakt mijn tere snaren aan
Jij bent mijn stille stem
Die aanstoot tegen mijn bestaan,
mij kent zoals ik ben.

Jij vormt een nieuwe taal in mij
weerklank in poëzie
Jij bent me wonderlijk nabij
in deze pandemie.

De uren traag, de tijd verglijdt,
de toekomst ligt verborgen
en moedig wordt de hoop verspreid,
op dagen zonder zorgen.

Een engel is zo vaak nabij,
soms bonst hij op je raam,
maar je lijkt doof en hoort hem niet,
hij roept je bij je naam.

Dan sla je plots je ogen op,
maar kijkt dwars door hem heen,
hij spreidt zijn vleugels naar je uit,
benadert je sereen.

Hij geeft zijn warmte aan je af,
zijn licht is om je heen,
hij laadt je op, verdrijft de kou,
je bent echt nooit alleen.

Sta open voor een bries, een vlaag
die neerdaalt in je hart,
want zie, God stuurt ook nog vandaag
een engel op je pad.

Geen mantel, maar lompen,
geen huis en geen haard,
gevlucht voor het leven,
hij voelt zich niets waard.

Een ster aan de hemel,
schijnt op zijn gezicht,
en lijkt ons te zeggen,
vervul toch je plicht.

Geef wat je kunt missen,
reik hem toch jouw hand,
zodat hij kan wonen
in jouw eigen land.

Wie deelt, wordt niet minder,
als mens word je meer,
want het pad met je naaste,
is het pad van de Heer.

Een ster aan de hemel,
schijnt op het gezicht
van jou en je naaste,
omgeven door Licht.

adem van hoop, zo hemels puur

haar vleugels ruisen zacht

op de thermiek van tijd en uur

wordt zij vol hoop verwacht.

Delend uit eigen overvloed,
wil ik jou kleding geven
en ook wat geld, voor mijn gemoed,
een aalmoes voor jouw leven.

Maar jij hebt mij, in al je nood
iets kostbaarders gegeven;
je toonde mij jouw gulle lach
als knipoog voor het leven.

Kijk eens anders naar de dingen,
luister goed naar de natuur,
laat het Licht in jou ontvlammen,
want jij bent Gods creatuur.

Wat in liefde wordt gezaaid,
zal bloeien in het licht,
de oogst valt ons ten deel
als ál het werk is verricht.

Zeker weten is geen waarheid,
twijfel hoort bij het bestaan,
als ik dat niet meer zou hebben,
waar komt dan geloof vandaan?

Door de twijfel ga ik denken,
alles is niet klip en klaar,
maar ik voel wel diep van binnen;
God is goed, geloof het maar!