Categorie: Dankbaarheid

  • Dag huis

    Dag huis

    we gaan je nu verlaten. 
    Jouw muren hoorden ons gebed,
    de ramen die de liefde zagen,
    de deur waar menig voetstap is gezet. 

    Ons bed als baken bij een haven,
    met soms een kind tussen ons in.
    Zo veilig was het hier te wonen
    in dankbaarheid met ons gezin. 

    En ook bij ziekte, moeilijkheden,
    was ‘t huis een veilig fundament,
    met steunpilaren die ons droegen,
    bleven we bij alles overeind. 

    Een nieuwe tijd is aangebroken
    het leven neemt Zijn eigen loop.
    Het huis waar wij nu mogen wonen,
    geeft nieuwe dagen vol van hoop.

  • Engelenrij

    Ik leef zo langzaam maar toch vlug,
    als in een déja-vu,
    naar kind-zijn kan ik niet meer terug,
    ik zag meer engelen dan nu.

    Het feest van madelieven rijgen,
    de waterlelies in de sloot
    een stuiver om zoethout te krijgen
    het wiebelen in een wank’le boot

    Kedeng kedeng leek ‘t spoor te zingen,
    de trein ging door het lage land,
    met broertjes en een zusje,
    was ‘t leven zeer plezant. 

    Waar is de tijd van argeloosheid,
    vertrouwen in wat komen gaat?
    Toen kon ik nog niet weten,
    van ‘t kwaad dat niemand overslaat. 

    Nog één keer in het slootje kijken,
    daar zag ‘k mijn silhouet, 
    ‘k ga steeds meer op mijn moeder lijken,
    haar handen stil en in-gebed. 

    ‘t Is goed om achterom te kijken,
    het goede blijft voorgoed nabij,
    wat voor ons ligt dat moet nog blijken,
    heel vaag zie ik een engelen rij. 

  • Het zilte water

    Vol verlangen, 
    met blote voeten
    door het zilte water gaan,
    voortgedreven door de tijd,
    eb en vloed negerend,
    jezelf verliezen èn hervinden
    tot je de oever bereikt
    van je eigen ziel.

    Bijna los van de aarde,
    reikend naar de hemel
    je schaduw loslaten,
    in het vertrouwen dat alles, 
    van goed tot kwaad, 
    oplost 
    in het Levend water.

    Opspringend als een dolfijn
    in een vreugdevolle dans,
    jubelen
    van eindeloze blijdschap.
    Niet slechts voor een moment,
    maar voor altijd
    terug bij de Bron van ons leven. 

  • Carpe diem

    ik prijs de dag die ‘k dankbaar pluk
    ik dwaal door velden van geluk
    ik zie de bloemen in het gras
    ik dank de dag voor elk gewas

    ik dwaal door velden van geluk
    voor mij kan deze dag niet stuk
    ik dank de dag voor elk gewas
    Ik juich voor wat er is en was

    voor mij kan deze dag niet stuk
    ik hoor de stilte van nabij
    ik juich voor wat er is en was
    een stukje hemel leeft in mij

    ik hoor de stilte van nabij
    natuur en schoonheid zijn dichtbij
    een stukje hemel leeft in mij
    dat raakt mijn ziel, vertedert mij

    natuur en schoonheid zijn dichtbij
    ik zie de bloemen in het gras
    dat raakt mijn ziel, vertedert mij
    ik prijs de dag die ‘k dankbaar pluk.

    dichtvorm: pantoum
     

  • Dankbaarheid

    Niemand kan zijn zoals jij bent,
    uniek ben je geschapen,
    zoals de lucht het zonlicht kent
    en ‘t water nooit zal slapen.

    De wolken drijven altijd voort
    als wijzers in de tijd,
    in ‘t ritme van een hemels woord
    en dat is DANKBAARHEID.

  • Laat het feest zijn!

    Tussen zee en stad gelegen

     

    Dorpje aan de oude Vliet

     

    Kassen, grond, aaneengeregen

     

    Hier ligt “handel” in ’t verschiet

     

     

     

    Harde werkers, goedertieren

     

    Werk, gezin, staan bovenaan

     

    Eens per jaar de teugels vieren

     

    Dan is ’t met het werk gedaan 

     

     

     

    Feestgedruis in alle straten 

     

    Heel het dorp  staat op zijn kop 

     

    Schenk de koffie, vul de vaten 

     

    Een bloeiend dorp komt uit de knop

     

     

     

    Bloemen, groenten, opgestoken

     

    Prijken hier te kust en keur

     

    De feestweek is nu aangebroken

     

    Rijnsburgs corso…  kleur en fleur!

     

     

     

    In het vaandel prijkt de toren

     

    De cultuur is hoog in top

     

    De OV laat van zich horen

     

    Sport en spel lopen voorop

     

     

     

    In ons land van hoop en vrede

     

    Past een zomeravondzang

     

    Klinkend als een avondbede

     

    Dankbaar dat ik “vieren” kan!

     

     

     

    Zingend vragen om Gods zegen

     

    Bid voor wie geen vrijheid heeft

     

    Pleit de vrede te bewegen

     

    Voor  wie nu in oorlog leeft 

     

     

     

    Om op deze toon te zingen

     

    Met besef van ’t hoogste goed

     

    Mag je vieren, laat het klinken!

     

    Dit is hoe je feesten moet:

     

     

     

    “Laat het feest zijn” in de straten 

     

    Zet het dorp maar op zijn kop 

     

    Schenk de koffie, vul de vaten 

     

    Ons bloeiend dorp is uit de knop!

     

    Geschreven voor de zomeravondzang Rijnsburg, feestweek 2014

     

  • Geschenk uit de hemel

    ontvang de liefde
    die aan je geschonken wordt
    met open handen
    als geschenk uit de hemel
    van Vader Die van je houdt!

  • Vol van liefde, vol van hoop

    Deze kaars mag weer ontvlammen,
    vol van dank en eer aan God,
    ’t levensraam leek dichtgevallen,
    maar Hij opende het slot.

    Want Gods liefde opent harten,
    ook als ze gesloten zijn.
    Hij maakt wegen weer begaanbaar,
    schept een nieuwe levenslijn.

    In ons leven van verlangen
    mijmert de herinnering,
    toekomst is weer aangevangen
    deze dag, een nieuw begin.

    Deze kaars mag nu weer branden,
    vol van liefde, vol van hoop.
    Dat Zijn licht mag blijven schijnen,
    over jullie levensloop.

    (Huwelijksgedicht bij tweede huwelijk)

  • Burcht van Woord en Daad

    Dorp bij de duinen, de zee en de stad,
    draagt in zijn hart een kostbare schat.

    Klein en verscholen, dicht aan de Rijn,
    daar waar veel mensen harde werkers zijn.

    Bezield aan het werk, met hoofd en met lijf,
    vol vuur, in hun bloemen- of transportbedrijf.

    Vruchtbare grond in tweeërlei zin,
    hier is de hoeksteen nog het gezin.

    Klokken die luiden als symbool van trouw,
    zondags, maar ook bij huw’lijk en rouw.

    Koningsgezindheid, geloof en vertrouwen,
    zijn pijlers, waar zij hun leven op bouwen.

    Rijnsburg, de burcht van woord en van daad,
    dat bruisende dorp, dat er altijd voor gaat.

    ————————————————-

    Uit: Dicht in de Buurt Zuid-Holland
    geschreven voor Trouw Schrijf!
    voor het thema “gedicht in de kaart”

    Hervormddekerk

  • Mijn Vader is dè Vader

    Mijn Vader is dè Vader
    de Vader van ’t heelal
    Die met zijn heilige adem
    mijn leven sturen zal

    Die met Zijn woord wil leren
    hoe ik me gedragen moet
    Die mij op tijd zal keren
    in voor- en tegenspoed

    Die met Zijn rijke zegen
    mij altijd bij wil staan
    Die ongeacht mijn daden
    mij stapvoets voor wil gaan

    Die, opdat ik zal leven
    Zijn Zoon gegeven heeft
    mijn zonden zijn vergeven
    ik dank de Heer, Hij leeft!

  • Boom

    Zoals een boom
    die wordt geveld
    zijn onze dagen
    wel geteld….
    Ruisend viel de boom
    plots neer
    op jou, mijn liefste,
    ommekeer……
    Ontsprong daarmee
    nog nét de dans,
    God gaf jou nog
    een nieuwe kans…..

    © Cobie Verheij – de Peuter

  • Mijn Schepper, mijn Heiland

    Heel ingetogen,
    wil ik U verhogen,
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    van U wil ik zijn.

    Met stil verlangen,
    zing ik mijn gezangen
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    U maakt mij blij.

    Mijn hoofd gebogen
    In eerbied getogen
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    blijf altijd nabij

    Voor heel mijn leven,
    wil mij toch vergeven,
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    de schaamte voorbij.

    U zal ik loven,
    hier en daar boven,
    mijn Schepper,
    mijn Heiland,
    in U ben ik vrij!

    februari 2002

     

    Uit: "Licht Verlangen"

  • Ja zeggen

    Nog voor wij jou hebben gekend
    Was jouw leven bij Hem al bekend
    In Zijn Licht ben jij bij ons geboren
    Dankbaar als nooit tevoren
    brachten wij jou terstond
    naar het doopfont 

    Daar hebben wij de belofte gedaan
    Jou in geloof voor te gaan
    Dàt was makkelijker gezegd
    dan gedaan

    In je kinderjaren huppelde je
    vrolijk naast God
    Je was zijn maatje
    tot…..
    je zelf zoveel vragen had
    zodat je niet meer zo goed
    kon lopen op Zijn pad.

    Kritisch keek je om je heen
    vanzelfsprekendheid verdween
    tot…
    je Ja zei
    tegen God.

    Dankbaar als nooit tevoren
    mochten wij jouw Ja-woord horen

     

    © Cobie Verheij – de Peuter
    (2001)